Edward M. Urbanowski – Zmarnowana okazja

Panie Edwardzie przechodzi Pan ewolucje wsteczną. Czyżby Pan zapomniał że okrągły stół to dyskusja ubecji z uległymi ubecji związkowcami. Zapomniał Pan również że Bolek współpracował z SB i choćby do dziś nie oddał zabranych z archiwum swoich akt to co napisali Centkiewicz z kolegą nie dało się spalić czy zagarnąć najsławniejszemu Mietkowi i Bolkowi.

Nie świństwem lecz faktem. Wystarczy przypomnieć sobie kogo popierali czołowi członkowie „Solidarności” podczas tegorocznych wyborów prezydenckich.

Do tego co napisał Cenckiewicz podszedłbym z większą rezerwą. No bo jak brać w pełni na poważnie człowieka, który w latach 90-tych był red. naczelnym gazety wydawanej przez bractwo, które uważa, że kryzys w Kościele jest wywołany przez komunistów i masonerię?

Prawda omija to towarzystwo szerokim łukiem.

kazik, Bóg nie dał Ci monopolu na prawdę, chociaż tak uważasz. A komunistów to już mieszasz do wszystkiego chyba z przyzwyczajenia. Zapewniam Cię, istnieje świat poza TRWAM i Gazetą Polską.

Panie redaktorzyno jak zwykle rzucasz gównem a nóż się do kogoś przylepi.

powyższy komentarz jest świetny!!!

W Solidarności był. Tylko w jakim charakterze?

Okazję do milczenia zmarnował autor tego felietonu. Wiedza o Związku, jego byłych sukcesach i obecnej kondycji jest żenująca. W 1989 roku po komunistycznej indoktrynacji okresu stanu wojennego w NSZZ Solidarność pozostało około 1,5 mln. czynnych związkowców. Przypomnę koronne zarzuty którymi się posługiwano; doprowadzenie do krachu gospodarczego i chęć siłowego przewrotu połączonego z fizyczną likwidacją ludzi aparatu (rozdawano im broń). W tym samym czasie magazyny wojskowe wypełnione były towarem deficytowym. Jedyny zabity po stronie władzy to funkcjonariusz milicji podczas próby rozbrojenia, gdy Solidarność straciła ponad 100 zwolenników. W większości byli to skrytobójczo mordowani działacze aby zastraszyć pozostałych. Okres stanu wojennego przetrzebił związek ze strachliwych członków, ale co gorsze pozbawił ludzi nadziei oraz zaufania nie tylko do sąsiada, ale również do członka rodziny. Efekty tamtej propagandy to sondaże dotyczące przerwania przez Jaruzelskiego drogi do wolności w 1981. Dopiero po 30 latach się zmieniają w zgodzie z faktami.
Kręgosłupem związków był wielki przemysł (huty, stocznie, górnictwo, produkcja masowa). Wpływy OPZZ w przemyśle były ograniczone, dominowało ono w oświacie i administracji. Przypominam też rzeszę członków PZPR jacy zapisywali się do Solidarności z nakazu i we wiadomym celu. Mas jakie zapisywały się do związku nikt nigdy nie weryfikował. Dzisiaj do zasług tego ruchu przyznają się również i Ci którzy go zdradzili oraz osłabiali. Są wśród nich i tacy co pozwolili sobie przepraszać za Solidarność gdy przyszło osłabiać rząd AWS-u. Kiedy okrągły stół zmieniał scenę polityczną, jego inspiracją nie była siła związku, a dramatyczna sytuacja gospodarczo-polityczna. Propaganda Urbana już na nikogo nie działała, tak jak ta tutaj obecna Urbanowskiego. W okresie III RP związek osłabiły dzikie prywatyzacje rugujące ze spółek organizacje pracownicze. Wojna na górze zainicjowana prze Wałęsę wzmacniając lewą nogę doprowadziła do odebrania związkom zawodowym prawa uczestnictwa w polityce. Symbolem rozłamu stało się wyobcowanie się ze społecznego ruchu Solidarności ?unii wolnej inteligencji? i jej doradców związanych z Gazetą Wyborczą. Na czas wyciągnęli oni doświadczenia z wcześniejszych rewolucji, które pożarły własne dzieci. Zastosowane w praktyce przemyślenia ograniczyły możliwość oddziaływania na nowopowstałe elity władzy.
Ruch Społeczny Solidarność parcelowano, tworząc coraz to nowe partie i partyjki. Rodzicielce ?S? wspaniałomyślnie pozostawiono sprawy pracownicze pośród niedobitków prywatyzacji. Obrazą i zamachem na posiadane wpływy stała się wola związkowców współdecydowania o własnym losie poza zakładem pracy. Liberałom, światłym intelektualistom (nie łączyć z wykształciuchami) , neofitom oraz nuworyszom już nie po drodze jest ze wszystkimi. Nikt nie pyta, w imię czego o wszystkim decydować mają wyłącznie liderzy partii o liczebności wielokrotnie mniejszej od ruchu związkowego. Pytam więc ja i sam odpowiadam, ano w imię wyłącznego interesu w zgodzie z prawem Kaduka ? ?spadek w obliczu braku dziedziczących należy się mnie?. Przewodniczący NSZZ Solidarność na tegorocznych rocznicowych obchodach zapowiedział, że związek już nie da się wykluczyć z tego obszaru życia społecznego. Tak trzymać Panie Śniadek.