Z inicjatywy burmistrza Wołomina Jerzego Mikulskiego odbyło się kolejne spotkanie dotyczące zachowania dziedzictwa kulturowego Bitwy Warszawskiej 1920 roku na terenie wsi Ossów. Gmina Wołomin wykonała stosowne opracowania przez zespół naukowców. Rozpoczęła się publiczna dyskusja na ten temat. Do rozmów zaproszono: burmistrzów sąsiednich gmin, starostę, duchowieństwo jak i przedstawicieli organizacji pozarządowych – przykładowo z Grupy Partnerskiej „Cudu nad Wisłą”, Towarzystwa Przyjaciół Ossowa, Towarzystwa Przyjaciół Wołomina, Towarzystwa Przyjaciół Miasta Kobyłka czy Towarzystwa Przyjaciół Zielonki.

Ogromnie mnie to, z dwóch powodów, cieszy. Po pierwsze – samorząd gminy, na której terenie rozegrała się ta historyczna i zwycięska dla nas bitwa podjął inicjatywę zachowania jej śladów jako naszego dziedzictwa kulturowego i narodowego – i za to ogromnie sąsiada chwalę. Po drugie – mam nadzieję na uporządkowanie organizacji corocznych obchodów w dniu 15 sierpnia. To, co się dotychczas owego dnia w Ossowie co roku działo, nie świadczy o nas zbyt dobrze. Nie ma bowiem zaakceptowanej przez zainteresowane samorządy i wyraźnie umocowanej osoby głównodowodzącej, odpowiadającej za całość spraw organizacyjnych. Tak właśnie jest w Radzyminie, gdzie organizatorem równoległych do ossowskich obchodów radzymińskiego fragmentu Bitwy Warszawskiej jest burmistrz Radzymina, czy
13 sierpnia w Tłuszczu, gdzie personalnie odpowiedzialnym jest burmistrz Tłuszcza.
I w tych miejscowościach wszystko jest na czas zapięte na przysłowiowy ostatni guzik.
W Ossowie jest niestety inaczej. Rządzi pospolite ruszenie złożone ze starosty, burmistrzów Wołomina, Kobyłki i Zielonki oraz ks. proboszcza parafii Św. Trójcy w Kobyłce. Nie jest to najlepsze rozwiązanie. Zwykle zbiera się ów „komitet” na plebanii w Kobyłce zbyt późno, aby udało się precyzyjnie ustalić kto i co ma robić i za co odpowiadać i aby było na realizację ustaleń wystarczająco dużo czasu. Tworzy to zbędne napięcia i zmusza do improwizacji, nie mówiąc już nawet o groźbie nie przestrzegania z tego powodu obowiązującego prawa. Pierwszy z brzegu przykład – kto w świetle ustawy o zgromadzeniach publicznych winien personalnie odpowiadać za przebieg i zabezpieczenie tak dużej imprezy masowej jaką są ossowskie obchody i towarzyszący im festyn? Mieszkający tuż obok starosta czy burmistrz Wołomina jako prawowity gospodarz terenu?. A kto powinien zapraszać oficjalnych gości: polityków szczebla centralnego, generalicję czy biskupa ordynariusza – burmistrz, starosta czy może miejscowy proboszcz, a może wszyscy razem lub każdy z osobna albo nie daj Boże, nikt? Tego typu i inne pytania można by mnożyć w nieskończoność.
Podjęta przez burmistrza Jerzego Mikulskiego bardzo cenna próba zinwentaryzowania ossowskiego dziedzictwa winna więc pójść dalej i uporządkować też przygotowania i scenariusz sierpniowych obchodów. Moim zdaniem to właśnie burmistrz Wołomina jako przedstawiciel samorządu gminy, na terenie której rozegrała się Bitwa Warszawska, winien zdecydowanie personalnie przejąć rolę głównego ich organizatora. Do pomocy mógłby zaprosić burmistrza Zielonki, na której terenie leży ossowska kaplica i zawiadującego nią księdza proboszcza z parafii Św. Trójcy, a do współpracy burmistrza Kobyłki i pana starostę.
To na burmistrzu Wołomina, jako gospodarzu miejsca, winna spoczywać wyłączna odpowiedzialność za coroczną organizację tych obchodów, reszta współdecydentów winna służyć mu radą i pomocą, w tym w uzgodnionym zakresie – finansową.
„Komitety” już dawno się przeżyły.

Kilka dni urlopu, jakie udało mi się otrzymać w pierwszych dniach lipca, poświęciłem na podreperowanie zdrowia. Kilka „podzespołów” zaczęło się sypać. Zacząłem od wizyty w szpitalu powiatowym, w przychodni chirurgicznej, dla ustalenia terminu „naprawy brzuszka” uszkodzonego przez przepuklinę. Z końcem miesiąca będę już po zabiegu.
Mile wspominam tę wizytę. Tłok i ścisk na korytarzu nie zrobił na mnie wrażenia. Siedząc kilka godzin w oczekiwaniu na swoją kolejkę obserwowałem „cudowny” chaos jaki tam panował. Ogromny ruch, mnóstwo białych kitli przemykających od gabinetu do gabinetu i kilku zupełnie pozbawionych informacji chorych oczekujących na lekarza pod zamkniętymi drzwiami. Dobrze, że są telefony komórkowe, bo dzięki nim pani doktor została odnaleziona i mogła zbadać oczekujących. Inną, bardzo interesującą grupę stanowili „starzy” klienci przychodni. Wyjadacze, doskonale czujący się w tym bałaganie, znający lekarzy, pielęgniarki i wiele interesujących historii chorób którymi zabawiali zdenerwowanych „nowicjuszy” drepczących po korytarzu. Ale snując te swoje opowieści nie robili tego z potrzeby serca a z wyrachowania, by tym sposobem prześlizgnąć się poza kolejką do gabinetu. Dlaczego to robili, nie wiem, bo po wyjściu od lekarza dalej kontynuowali rozpoczęte wcześniej historie.
Przypomniała mi się anegdota o dyrektorze szpitala doktorze Romejce. Kilka lat temu wyjechała do Rzymu grupa radnych miejskich z Wołomina, by zaprosić Ojca świętego do Ossowa. Po ustaleniu szczegółów audiencji z ojcem Konradem Hejno powstał problem wyboru delegacji. Postanowiono go rozwiązać na drodze losowania. Los nie był łaskawy dla doktora Romejki. W dniu audiencji, wołomińscy radni zebrali się w wyznaczonym miejscu w oczekiwaniu na uchylenie furtki w okalających plac św. Piotra metalowych balustradach. Gdy zjawił się ojciec Hejno wyłoniona delegacja wkroczyła na plac. Jakież było zdziwienie zebranych, gdy zobaczyli doktora Romejkę przeskakującego przez płot dla dołączenia do delegacji. Tym sposobem Doktor dotarł przed oblicze Ojca Świętego, a my wszyscy mieliśmy okazję zobaczyć to na licznych zdjęciach. Morał z tej anegdoty może być chyba tylko jeden: należy pomagać losowi.
Od kilku tygodni przy nowym supermarkecie na ulicy Wileńskiej w Wołominie trwają prace drogowe. Powstało piękne rondo, nowe chodniki i przejścia przez jezdnię, położony został asfalt. Ta dotychczas ponura i brudna dzielnica ma szansę stać się, po remoncie kilku kamienic, wizytówką miasta. Władze wykorzystały sytuację. A przecież jeszcze tak niedawno opozycyjni radni miejscy i powiatowi robili wszystko, by storpedować przebudowę tego rejonu Wołomina. Czy robili ten harmider z potrzeby serca, czy z wyrachowania, dzisiaj to już nie ma większego znaczenia. Warto tylko zapamiętać to, że ci którzy krzyczą, nie zawsze mają rację.
Losowi, nie zważając na opinię innych, warto czasem pomóc.

O tym, że prędzej czy później z powiatowych targowisk zniknie handel mięsem wiadomo było od dawna. SANEPID każdego roku zwracał uwagę na warunki w jakich handlowano tym towarem. No i wreszcie stało się. Podjęto decyzję, że od 1 lipca handel mięsem na targowiskach w takich warunkach nie będzie się odbywał, do czasu, aż stanowiska na których handlowe nie zaczną spełniać wymogów stawianych przez SANEPID jak też norm narzuconych przez Unię Europejską. – Nic nie stoi na przeszkodzie, aby stworzyć na targowisku warunki jakim powinien odpowiadać handel mięsem. – W ubiegłym roku doprowadzona została woda na targowisko przy 1 Maja, wybudowano kanalizację. Utwardzono dwa place. Jeśli kupcy chcą prowadzić w dalszym ciągu działalność w tym miejscu, powinni zainwestować w poprawę warunków sanitarnych – uważa Jerzy Mikulski, burmistrz Wołomina.
Nie jest to jedyna zmiana jaka w najbliższym czasie nastąpi na wołomińskich targowiskach. Ruszyła bowiem zapowiadana modernizacja placu C mającego w przyszłości być parkingiem. A co z handlem ciężkim? – W związku z tym, że zmniejszamy powierzchnię handlową, od 12 lipca uruchamiamy również handel we wtorki. Zapraszamy kupców i kientów – mówi Ireneusz Maślany, prezes Przedsiębiorstwa Komunalnego.
Szykują się zmiany na targowisku przy AK. Czekamy na uprawomocnienie się warunków zabudowy – mówi Maślany.
W budowę angażują się kupcy. tur

Dzięki rozwiązaniom Crowley’a policja może korzystać z nowoczesnego systemu monitorowania wizyjnego miasta, jednostki Urzędu Miejskiego – ze sprawnego i bezpiecznego systemu obiegu dokumentów, a dzieci w szkołach – ze swobodnego dostępu do Internetu. Na potrzeby mieszkańców gminy wkrótce zostaną uruchomione kioski internetowe.
Projekt budowy regionalnej sieci – bazującej na technologii radiowej – realizowany na terenie Zielonki, jest kolejną inicjatywą Crowley’a dedykowaną Jednostkom Samorządu Terytorialnego. Dzięki podpisanemu kontraktowi, po ukończeniu wdrożenia, gmina będzie samodzielnie zarządzała siecią i decydowała o jej dalszej rozbudowie. W przyszłości odbiorcami usługi będą mogli zostać także lokalni operatorzy telekomunikacyjni, wszystkie podmioty gospodarcze działające na terenie gminy, a także gospodarstwa domowe.
Społeczeństwo
informatyczne
„Budowanie społeczeństwa informacyjnego rozpoczyna się już od poziomu społeczności lokalnych. Dlatego gminy, którym zależy na dynamicznym rozwoju i nowoczesności muszą mieć własną sieć teleinformatyczną. Wiele gmin już wcześniej zdecydowało się na wybór rozwiązań opartych o radiowy system transmisji danych, jednak technologie proponowane przez innych operatorów nie zawsze przynosiły pożądane rezultaty – zwykle funkcjonowanie sieci przerywały złe warunki atmosferyczne, a nawet pojawianie się na drzewach liści. Usługi zaproponowane przez Crowley’a łączą bezpieczeństwo przesyłania danych oraz gwarancję zachowania standardów. Dzięki bezprzewodowej sieci operatora będziemy mogli m.in. znacząco zwiększyć bezpieczeństwo naszych mieszkańców poprzez system wizyjnego monitorowania miasta” – mówi Adam Łossan, burmistrz Zielonki.
Monitoring
Centrum systemu monitorowania wizyjnego stworzone w Zielonce znajduje się w miejscowym komisariacie policji. Dzięki takiemu rozwiązaniu dyżurny komisariatu może obserwować, rejestrować i dokumentować zdarzenia z obszarów miasta szczególnie zagrożonych przestępczością. Crowley zapewnił pełne bezpieczeństwo i poufność dostępu do informacji przetwarzanych przez pracowników Urzędu Gminy przez utworzenie niezależnej podsieci dla systemu monitorowania wizyjnego i odseparowanie jej od dostępu do Internetu.
„Zielonka potrzebowała sieci teleinformatycznej, która uwzględniałaby zarówno obecne, jak i przyszłe potrzeby gminy. Dlatego też, po ukończeniu projektu, gmina przejmie zarządzanie siecią i stanie się lokalnym operatorem. Dzięki temu będzie mogła samodzielnie decydować o podłączeniu nowych odbiorców i zarabiać na sprzedaży usług zw. z dostępem do Internetu. Dla samorządu lokalnego instalacja sieci to także sprawniejsze zarządzanie i nowe możliwości wykorzystania aplikacji internetowych w działaniach służby publicznej, np. poprzez usługę e-urząd lub e-promocja” – mówi Zbigniew Szyszniewski, dyrektor działu implementacji i utrzymania sieci abonenckiej w Crowley Data Poland.
Zielonka postanowiła do swojego pomysłu przekonać również okoliczne gminy. 30 czerwca decyzję o przyłączeniu się do tego projektu podjęto w Wołominie. – Sama Zielonka jest za małą gminą do udziału w tym projekcie. Proponujemy, aby gmina Wołomin przyłączyła się do nas. Wspólna sieć pozwoli jeszcze bardziej obniżyć koszty. Dla przykładu mogę podać, że w 2004 roku Zielonka za dostęp do internetu zapłaciła 27 000 zł. W tym roku docierając do tych samych punktów zapłacimy
12 000 zł mając dwa razy większą przepustowość – mówił do wołomińskich radnych, Krzysztof Słomka, sekretarz gminy miasta Zielonka.
Z wyjaśnień Słomki wynika, że Wołomin będzie mógł nieodpłatnie korzystać z części urządzeń już zainstalowanych w Zielonce. – Na całą Zielonkę potrzebujemy tylko 1/3 wszystkich urządzeń i bez względu na to czy dojdziemy z Wołominem do porozumienia czy nie, to i tak pozostałe 2/3 dostaniemy na wyrost – tłumaczył sekretarz Zielonki radnym z Wołomina.
Do włączenia się w ten projekt namawiał również burmistrz Wołomina Jerzy Mikulski. – Siecią tą pokryć można by cały Wołomin z możliwością dalszego rozszerzenia na Tłuszcz. Bezpośredni sygnał mógłby dochodzić do szkół i instytucji gminnych. W weekendy i w godzinach 16 – 8. można by nieodpłatnie udostępnić internet wszystkim mieszkańcom Wołomina – mówił.
Radni Wołomina postanowili przyjąć zielonkowską propozycję.
Teresa Urbanowska

Rozmowy na temat zakupu budynku od Gminnej Spółdzielni trwają od kilku miesięcy. Wygląda na to, że trwający spór o VAT został zażegnany i Zarząd GS z Burmistrz Kobyłki doszli wreszcie do wspólnych ustaleń.
W najbliższych dniach pomiędzy oboma stronami zawarta zostanie umową, w myśl której Kobyłka zakupi od GS budynek przy Alei Jana Pawła II o łacznej powierzchni 1645 m2, za kwotę 970 tys. zł. Płatną w czterech równych ratach na koniec każdego roku kalendarzowego (ostatnie dwie raty mają podlegać rewaloryzacji), każda z rat pomniejszona będzie o wartość podatku należnego Kobyłce od GS, a GS zapłaci wartość VAT-u . W cenę zakupu nie wchodzi wartość działki na której mieści się budynek ponieważ zamieniono ją na inne działki użytkowane przez GS a będące własnością Miasta Kobyłka..
Część pomieszczeń nie wymaga specjalnego remontu, dlatego też po powrocie Andrzeja Zbyszyńskiego, dyrektora MOK z urlopu, rozpocznie się przeprowadzka – powiedział nam Michał Jakubowski, burmistrz Kobyłki.
W nowej siedzibie MOK-u zmieści się również Miejska Biblioteka Publiczna mieszcząca się obecnie na ulicy Fałata jak też sekcje MOK, które z braku miejsca w poprzedniej siedzibie w budynku Ochotniczej Straży Pożarnej, porozrzucane były po mieście. Po całkowitej przeprowadzce do nowej siedziby wszystkich jej użytkowników OSP odzyska swoje pomieszczenia a gmina sprzeda segment budynku w którym do tego czasu mieściła się Biblioteka.
Teresa Urbanowska

- Ile lat brakuje Panu do emerytury?
- Policjant po 15 latach pracy nabywa praw emerytalnych. W policji pracuję dłużej niż 15 lat, więc mam prawo do emerytury. Ale na razie się na nią nie wybieram.
- Na ostatnim posiedzeniu Rada Powiatu Wołomińskiego przyjęła stanowisko w którym wyraża zaniepokojenie ciągłymi zmianami personalnymi wśród kierownictwa Komendy Powiatowej Policji. Czy słuszny jest ten niepokój?
- Zmiany na stanowiskach komendantów dokonuje Komendant Stołeczny. Z tego co widzę, to te częste zmiany wcale nie zaszkodziły ani Komendzie ani mieszkańcom. W ostatnim czasie na terenie powiatu wołomińskiego zaszło wiele zmian na lepsze.
- Na krótko przed Pana przyjściem do Wołomina pojawiła się informacja, że zanotowano na naszym terenie wzrost drobnej przestępczości. Czy Pańskim zdaniem jest to faktyczny wzrost przestępczości czy też jest to skutek większego zaufania społeczeństwa do policji?
- Na pewno jedną z przyczyn takiego stanu jest wzrost zaufania społeczeństwa do policji. Ważnym elementem jest tu na pewno przyjazny stosunek policjantów do mieszkańców, jak też nowe komisariaty również przyjazne ludziom. Na pewno o wiele przyjemniej jest teraz rozmawiać z policjantem niż kiedyś, gdy rozmowa odbywała się przez kraty. Nie demonizowałbym tak bardzo tej dynamiki przestępczości, bowiem utrzymuje się ona od dłuższego czasu na tym samym poziomie z małymi wzrostami i spadkami. Trzeba by ten wzrost porównać z wynikami skuteczności ścigania.
- Zmiana kierownictwa na ogół oznacza też zmiany w samej jednostce. Jakie zmiany czekają w najbliższym czasie KPP Wołomin?
- Cała policja, również wołomińska ma do spełnienia określony cel. W zależności od tego, czy ten cel jaki nam postawiono zostanie zrealizowany w odpowiednim czasie, czy nie, będą podjęte działania mające za zadanie jednak osiągnięcie wyznaczonego nam zadania. Jeśli okaże się, że nie można tego celu osiągnąć
z powodów personalnych, to i takie zmiany będzie trzeba wprowadzić. Ala ja nie jestem zwolennikiem zmian dla zmian. Jeśli wprowadzam zmiany, to w celu osiągnięcia zamierzonego efektu.
- Jaki więc cel postawił Pan sobie obejmując funkcję Komendanta Policji Powiatowej w Wołominie?
- Cechą charakteryzującą Warszawę, gdzie pracowałem przez ostatni okres, jest anonimowość. A tu w Wołominie prawie wszyscy się znają i wiedzą na co kogo stać. Moim celem jest stworzenie koalicji społeczeństwa z policja, takiej – aby było bezpiecznie. Bezpieczeństwo to nie tylko sprawa policji. To również spawa samorządów lokalnych, stowarzyszeń, fundacji i samych mieszkańców. I stworzenie takiej mocnej koalicji jest moim głównym celem.
Jako funkcjonariusz Komendy Stołecznej, przez 5 lat, realizowałem pewien projekt w czterech powiatach na terenie Polski, w ramach funduszy unijnych, przy ścisłej współpracy z policją Holenderską. Głównym zadaniem tego projektu było organizowanie współpracy Komendanta powiatowego z samorządem lokalnym w zakresie polityki bezpieczeństwa
w powiecie. Tu w Wołominie, ważnym dla mnie będzie zbadanie, jak to bezpieczeństwo czują mieszkańcy powiatu wołomińskiego. Chciałbym, za pośrednictwem ŻPW, zaapelować do mieszkańców o wypełnienie ankiety, która znajduje się na naszej stronie internetowej, dotyczącej właśnie poczucia bezpieczeństwa.
- A co Pan robi tylko dla siebie?
- Nie mogę się już doczekać chwili, kiedy wsiądę na łódkę i pożegluje po naszych mazurskich jeziorach.
Rozmawiała Teresa Urbanowska

W pierwszej części zaprezentowano spektakl w ramach konkursu na teatrzyk śmieciowy w wykonaniu uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Wołominie, a także wręczono nagrody i dyplomy za udział w Międzyszkolnym Konkursie Zbiórki Makulatury 2004/2005. Druga część miała charakter plenerowy. Przed budynkiem MDK został namalowany kontur miasta i gminy Wołomin. A na nim… porozrzucano śmieci różnorakiego gatunku. Zadanie było oczywiste – „posprzątać” Wołomin. Sprzątającymi były dwie grupy złożone z uczniów ze szkół z terenu Wołomina na czele z Burmistrzem Jerzym Mikulskim i Pełnomocnikiem Burmistrza ds. Kontaktów Społecznych Andrzejem Żelezikiem. Po wielkim sprzątaniu dzieci stworzyły, za pomocą kolorowych kredek, nieskazitelnie czysty Wołomin.
Wieczorem odbyło się spotkanie organizacyjne Koalicji „Przyjaciół Ziemi Wołomińskiej”. Inicjatywa koalicji jest bardzo szeroka. To nie tylko działania na rzecz edukacji w zakresie gospodarki odpadami, ale także w dziedzinie turystyki, kultury, czy budowy społeczeństwa obywatelskiego. Podczas narady nastąpiło zawiązanie Koalicji „Przyjaciół Ziemi Wołomińskiej”, połączone z podpisaniem deklaracji założycielskiej. W spotkaniu gościli przedstawiciele Fundacji Nasza Ziemia, znanej z akcji ”Sprzątanie świata – Polska”: prezes zarządu Mira Stanisławska – Meysztowicz, dyrektor fundacji Sławomir Brzózek i koordynator programów ekologicznych Ewa Smolska.
Imprezy odbyły się w ramach akcji „Czysty Wołomin”, czyli programu wsparcia działań związanych z gospodarką odpadami, w tym odzysku odpadów komunalnych i recyklingu odpadów opakowaniowych w gminie Wołomin. Programu opracowanego wraz z Fundacją Nasza Ziemia. Edyta Nowak – Kokosza

W poprzednim numerze w artykule „Nie – dla konkretów” pisaliśmy o decyzji Rady Gminy Wołomin odmawiającej powołania gimnazjum w Ossowie. Na sesji podczas podejmowania tej decyzji obecni byli mieszkańcy Majdanu, Leśniakowizny i Cięciwy, będący przeciwni powstaniu tego gimnazjum.
Po kilku tygodniach radni jednak zmienili swoją wcześniejszą decyzję. Na sesji 30 czerwca postanowiono, że gimnazjum w Ossowie będzie. I na tę decyzję nie bez wpływu były protesty mieszkańców – tym razem z Ossowa
Zanim jednak do tego doszło mieszkańcy Ossowa wystosowali szereg pism między innymi do radnych jak też do Mazowieckiego Kuratora Oświaty, w których nie kryli niezadowolenia z podjętej przez radę decyzji. Liczne wizyty i rozmowy z władzami miasta jak i z radnymi doprowadziły do zwołania posiedzenia połączonych komisji Oświaty i Gospodarki. Podczas burzliwej dyskusji mieszkańcom udało się uzyskać od radnych zapewnienie, że w głosowaniu na posiedzeniu Rady tym razem poprą ich żądania. Mimo ponownego sprzeciwu środowiska Majdanu postanowiono tym razem poprzeć mieszkańców Ossowa, zaznaczając jednocześnie, że uczniowie z pozostałych miejscowości będą dowożeni przez najbliższe dwa lata do szkoły w Duczkach i Kobyłce. Na tej samej sesji podjęto również decyzję o zaciągnięciu kredytu na budowę szkoły w Zagościńcu i o rozpisaniu przetargu. tur

Komentarz

Obserwując zachowanie radnych wołomińskich podczas sesji trudno oprzeć się wrażeniu, że głosują tak jak im mieszkańcy zagrają, podejmując niejednokrotnie sprzeczne decyzje wywołujące salwy śmiechu. Bo jak inaczej można sobie wytłumaczyć głosowania dotyczące powołania gimnazjum w Ossowie? Na jedną sesję przychodzą mieszkańcy Majdanu – Rada głosuje tak jak sobie tego życzą. Za miesiąc na kolejnej sesji podczas obecności mieszkańców Ossowa, głosują pod ich dyktando. Panie i Panowie Radni, wybory dopiero za rok. Przyjdzie czas i na kampanię wyborczą. Może lepiej by było byście zaczęłi używać własnego rozumu
a nie wspierali się mądrością tłumu? Wszak wybrano Was byście mądrością własną i doświadczeniem budowali naszą wspólną przyszłość.
Teresa Urbanowska

Tadeusz Tchórzewski przygotował dwie koncepcje projektu pomnika. Na jednej z nich Ojciec Święty siedzący na fotelu, na drugim na tle otwartej księgi ze znakiem maryjnym na zwieńczeniu widzimy idącego do nas Papieża Jana Pawła II. Na rozłożonej księdze napis: TOTUS TOUS, na postumencie na którym stoi Ojciec Święty napis: Jan Paweł II. Na odwrocie księgi z tyłu pomnika napisy, cytaty z pontyfikatu Ojca Świętego: „Nie lękajcie się otwórzcie drzwi Chrystusowi” i „Szukałem Was, a Wy przyszliście do mnie”. Pomnik będzie odlany z brązu na tle księgi okładziny z jasnego granitu. I właśnie na realizację tej drugiej koncepcji zdecydowała się wołomińska rada.
Pomnik zostanie usytuowany na Placu 3-Maja od strony ulicy Mickiewicza. Zaplecze pomnika znajdzie się w miejscu dzisiejszych parkingów – opowiadał na sesji Zygmunt Nieznański, przewodniczący Rady Gminy Wołomin.
Na budowę pomnika Rada zabezpieczyła 200 000 zł z rezerwy budżetowej. Ale jak podkreślał Nieznański na sesji to, tylko na wszelki wypadek. – Będziemy prowadzili zbiórkę wśród mieszkańców, ponieważ pomnik ten ma być darem społeczeństwa. tur

A jaka ma być, skoro była taka cały czas?
Z drwiną i politowaniem przysłuchuję się skomleniom i piskom niektórych naszych polityków „zawiedzionych” postawą Unii.
Przecież Zachód utył, wzbogacił się, nabrał pewności siebie i pychy dzięki temu, że Wschód był wciśnięty twarzą w błoto butem czerwonoarmisty, zamknięty w łagrach, a potem w „wesołych barakach” (nasz miał być ponoć najweselszym). Spotkanie „Trzech muszkieterów” w Królewcu z pogardliwym pominięciem Polski i Litwy jest dobitnym przykładem wdzięczności za te lata miodem i mlekiem płynące dla „demokratycznej i uczulonej na prawa człowieka” Zachodniej Europy.
Ale czy mamy z tego powodu rozpaczać? Absolutnie nie!
Róbmy swoje. Okazuje się bowiem, że w warunkach normalnej konkurencji jesteśmy prawie śmiertelnym zagrożeniem dla zgnuśniałej i zapatrzonej w siebie „starej” Unii.
Przerażeni „dobrzy wujkowie” z Francji czy Niemiec nagle zauważają, że ich chytry plan zrobienia z nas przymulonych „ćpaczy” ich wyrobów i technologii powoli spala na panewce. Autobusy „Solaris” zaczynają jeździć po Europie, Polak to nie drobny pijaczyna czy złodziej, ale zdyscyplinowany i zdeterminowany dla osiągnięcia swoich celów pracownik.
Świat staje do góry nogami? Jeśli patrzeć ich przerażonymi oczami to tak!
Ale dla nas świat coraz bardziej normalnieje. Młodzi, zdolni ludzie idą na jego podbój, a nam „starym” trzeba trzymać za nich kciuki i dopingować jak się da.