Nr 0030, 21 grudnia 2005

Zbuntowany przeciwko ojcowskiej dyscyplinie jeden z dziewięciorga dzieci wiejskiego organisty. Mało zdolny krawiec – wykształcenie zakończył na trzyklasowej szkole czeladniczo-niedzielnej. Aktor objazdowej trupy teatralnej. Niedoszły zakonnik… – co wróży taki życiorys?

Pochowany w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach. Jeden z głównych przedstawicieli realizmu krytycznego z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Dziś patron wielu szkół, a nawet wsi, którą rozsławił w tłumaczonej na wiele języków i filmowanej powieści. W całym świecie powstają towarzystwa jego imienia, kultywujące rodzime tradycje i folklor. Sejm RP ogłosił rok 2000 rokiem reymontowskim.
Piątego grudnia mszą świętą w Bazylice Świętego Krzyża w Warszawie uczczono 80 rocznicę śmierci pisarza, laureata literackiej Nagrody Nobla z 1924 r.
W Centralnej Bibliotece Rolniczej otwarto poświęconą mu wystawę. Mieliśmy też okazję obejrzeć „Wesele Boryny” – inscenizację, w której biorą udział mieszkańcy Lipiec Reymontowskich – wspaniałe, barwne widowisko. Aktorzy- amatorzy uczestniczą w nim naprawdę z potrzeby serca, wraz z wójtem Jerzym Kabatem są dumni, iż pochodzą z tej gminy. A tę dumę w dużym stopniu zawdzięczają Reymontowi.
Wielkie malowidło epickie „Chłopi” początkowo było przyjmowane w Polsce niechętnie. Uznano je za arcydzieło dopiero po licznych przekładach i entuzjastycznych recenzjach za granicą. Rozżalony autor zwierzał się Kornelowi Makuszyńskiemu: – Któż się to i kiedy naprawdę interesował mną i moimi pracami? I nie byłem „socjałem” ni Żydem, ni partyjniakiem. Czy można brać takiego matołka pod uwagę?
W 1924 r. polskim kandydatem do Nagrody Nobla był Żeromski. Świat wybrał Reymonta. Po osiemdziesięciu latach trudno rozstrzygać, który z pisarzy bardziej zasługiwał na ten zaszczyt. Jest faktem, że poprzez „nobilitowany” i spopularyzowany przez Reymonta folklor jesteśmy w świecie najbardziej rozpoznawani, a dla mieszkańców wsi jest on jednym w ważniejszych elementów przywiązania do rodzinnych tradycji.
Współorganizatorem uroczystości było Stowarzyszenie Dziennikarzy imienia Władysława Reymonta, którego prezes Ryszard Miazek jest jednocześnie dyrektorem CBR. Miło nam poinformować, że wołomiński oddział Stowarzyszenia działa przy naszej redakcji. Zapraszamy do niego mieszkających na terenie powiatu ludzi mediów, zajmujących się szeroko pojętą tematyką wiejską – rolnictwem, ochroną środowiska, etnografią.
W Muzeum Nałkowskich pamięci pisarza poświęcono wieczór literacki, połączony z prezentacją książki Marii Balickiej i Marka Moczulskiego, przedstawiającej kolejarskie epizody z życia Reymonta. Wykorzystał je w wielu nowelach i w „Ziemi obiecanej”, gdzie plastycznie przedstawia drapieżne miasto kapitalistyczne, porównując je do monstrum, niszczącego zwykłych ludzi i wykrzywiającego psychicznie właścicieli wielkich fortun..
I któż mógłby przypuszczać, że pomocnik dozorcy plantowego Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej będzie miał taki wpływ na polską kulturę i historię, że stanie się jednym z filarów naszej literatury? Jacek Krzemiński

Wszystkim Czytelnikom życzymy pachnących choinek w domu i wspaniałych prezentów pod nimi. Warto jednak pamiętać, żeby oddać środowisku to, co w ramach przedświątecznych przygotowań od niego dostaliśmy.
W ramach akcji „Gaj Świętego Mikołaja” zachęcaliśmy w ubiegłym roku do zakupu drzewek w doniczkach. Ci, którzy takich choinek nie mieli – na nasze zaproszenie przynieśli na wiosenny happening młode sadzonki, które wspólnie posadziliśmy w wyznaczonym przez Pana Nadleśniczego miejscu. Gaj Świętego Mikołaja ma się dobrze, a mieszkające w nim krasnoludki zapewniają, że gdy tylko nadejdzie Wiosna – przygotują dla swoich przyjaciół liczne atrakcje na ossowskich błoniach. To tylko symboliczne miejsce – drzewka sadzić można też we własnych ogródkach. W ubiegłorocznej akcji wzięli też udział przyjaciele krasnoludków z Australii, Mali i Francji. Chodzi o to, żeby ”bilans się zgadzał”. Ile drzewek wycięliśmy – tyle zasadźmy. I jeszcze o jedno więcej. Ponieważ wiosna bywa kapryśna, nie możemy podać dokładnej daty pikniku u krasnali. Wesołych Świąt.
Bożenna Krzemińska

W procesie starzenia się dochodzi do stopniowego spadku stężenia głównie testosteronu, ale także innych hormonów – hormonu wzrostu (GH), insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), głównego androgenu nadnerczowego – dehydroepiandrosteronu (DHEA) i jego metabolitu – siarczanu dehydroepiandrosteronu (S-DHEA) jak również hormonu szyszynki – melatoniny.

Te niedobory hormonalne powodują występowanie różnorodnych objawów składających się na obraz andropauzy. Należeć do nich będą: podwyższona pobudliwość nerwowa, drażliwość, zaburzenia koncentracji i pamięci, obniżenie nastroju (skłonność do depresji), męczliwość, zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, uderzenia „gorąca” do głowy, nadwrażliwość na chłód,

spadek masy mięśniowej i siły, wzrost tkanki tłuszczowej, spadek masy kostnej (osteoporoza) i bóle stawowe, zaburzenia życia seksualnego – spadek popędu płciowego (libido), zaburzenia wzwodu i wytrysku. Osłabienie lub brak erekcji zależy od spadku stężenia androgenów, głównie siarczanu dehydroepiandrosteronu (S-DHEA) w osoczu.
Powyższe dolegliwości związane z andropauzą w istotny sposób obniżają jakość życia zarówno samych mężczyzn, jak i ich partnerek. Nie pozostają one bez wpływu na życie rodzinne i aktywność zawodową dotkniętych nimi mężczyzn.
Leczenie
Mimo, że następstwa andropauzy w sposób zdecydowanie niekorzystny rzutują na stan psychiczny i fizyczny mężczyzn, to ciągle często jest ona w naszym kraju uważana za zespół normalnych objawów związanych ze starzeniem się. Znana jest niechęć panów w wieku średnim do wizyty u lekarza, obawa przed wykryciem choroby nieuleczalnej. Często dochodzi do sytuacji, kiedy to żona lub partnerka inicjuje zarówno konsultację lekarską jak i rozpoczęcie leczenia.
Dolegliwości związane z męskim przekwitaniem można skutecznie łagodzić. Leczenie to polega na zastosowaniu substytucji hormonalnej (uzupełnianiu niedoborów hormonalnych) poprzez podawanie preparatów testosteronu.
Założeniem terapii jest wzrost sił witalnych, poprawa ogólnego samopoczucia, sprawności intelektualnej, snu, przywrócenie satysfakcjonującego życia seksualnego poprzez poprawę funkcji seksualnych. Leczenie hormonalne może zapobiec zmianom w układzie kostnym (osteoporoza) oraz prawdopodobnie zmniejsza ryzyko rozwoju miażdżycy i jej powikłań (choroba wieńcowa, zawał serca, udary mózgu).
W terapii stosuje się głównie preparaty testosteronu w postaci tabletek, plastrów naklejanych na skórę oraz rzadziej wstrzyknięć domięśniowych.
Należy z całym naciskiem podkreślić, że mężczyzna z prawidłowo rozpoznanym zespołem andropauzy, przed zastosowaniem terapii hormonalnej powinien być zbadany przez lekarza, który przed podjęciem decyzji o terapii zleci wykonanie niezbędnych badań. W ich skład wchodzi dokładna ocena stanu gruczołu krokowego, oznaczenie poziomu swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy. Wynika to z faktu, że preparaty testosteronu mogą stymulować lub nasilić rozwój niekorzystnych zmian chorobowych w gruczole krokowym. Warunkiem podjęcia terapii hormonalnej będzie więc wykluczenie obecności tych procesów. Z tego też powodu w trakcie kuracji mężczyzna powinien pozostawać pod stałą, baczną obserwacją lekarską. Dodać w tym miejscu wypada, że pewne znaczenie w utrzymaniu poziomu hormonów płciowych ma dieta.
Niedobór hormonów powoduje: podwyższoną pobudliwość nerwową, zaburzenia koncentracji i pamięci i snu, obniżenie nastroju, zawroty i bóle głowy, nadwrażliwość na chłód i inne dolegliwości
Pokarmy nasze zawierają bowiem hormony i wpływają na ich stężenie u człowieka. Nie ma już wątpliwości, iż obfitość tłuszczu w diecie obniża poziom hormonu męskiego – testosteronu, a co za tym idzie może zmniejszyć np. zainteresowanie seksem. W dodatku tłusta dieta powoduje miażdżycę naczyń – jednej ze znanych przyczyn impotencji. Natomiast korzystne działanie na potencję, a także żywotność plemników wykazuje witamina C i kwas foliowy.
Gdzie szukać witaminy C?
Najogólniej mówiąc głównie w owocach i warzywach. Najwięcej jest jej w czarnych porzeczkach, słodkiej, czerwonej papryce, brokułach, brukselce, soku z grejpfruta, truskawkach, kiwi, pomarańczach, surowym kalafiorze, soku pomidorowym, ziemniakach pieczonych, surowych pomidorach i surowej kapuście.
Kwas foliowy, zwany jest także witaminą M. Obfitują weń zielone liście warzyw (zwłaszcza sałaty), brokuły, sok pomarańczowy, awokado, melon, marchew, drożdże, żółtka jaj, morele, dynia, fasola, a z mięs – wątroba.
Reasumując, obiecujące, przynoszące spektakularną poprawę, wyniki leczenia zespołu andropauzy powinny skłaniać każdego pana „po pięćdziesiątce” do wizyty u specjalisty (endokrynolog, urolog, androlog) z chwilą pojawienia się objawów „męskiego przekwitania”.

Bożena Tymińska

Wraz z nastaniem chłodów i pluchy coraz częściej dopadają nas przeziębienia: katar, kaszel, zapalenie gardła i zatok obocznych nosa. Najczęściej wywołane są one wirusami (70% infekcji). Dzieci zapadają na infekcję dróg oddechowych znacznie częściej niż dorośli, maluchy chorują nawet 6-8 razy w roku. Jest to spowodowane z jednej strony fizjologiczną niedojrzałością układu odpornościowego, z drugiej czynnikami środowiskowymi.
W okresie jesienno-zimowym żłobki i przedszkola szczególnie sprzyjają rozprzestrzenianiu się drobnoustrojów chorobotwórczych. Infekcjom mogą ulegać górne i dolne drogi oddechowe. Infekcje górnych dróg oddechowych dotyczą błony śluzowej nosa, gardła i krtani, natomiast dolnych – tchawicy, oskrzeli i płuc.
W zapobieganiu i leczeniu infekcji wirusowych skuteczny jest homeopatyczny preparat złożony Engystol, który pobudza procesy obronne organizmu skracając czas choroby. Zlekceważone i nie leczone przeziębienie grozi ciężkimi powikłaniami, na przykład: zapaleniem ucha, zapaleniem płuc, mięśnia sercowego lub opon mózgowo-rdzeniowych. W leczeniu przeziębień i grypy pomocny jest homeopatyczny preparat Gripp-Heel, który stymuluje organizm i przyspiesza proces zdrowienia. W infekcjach wirusowych gardła pomocny jest Angin-Heel.

Izabela Kieś

Zamiast dziecko zacznie mówić, musi zacząć rozumieć. Pod koniec pierwszego roku życia reaguje na krótkie polecenia: „daj lalę”; „nie dotykaj”; „zrób pa-pa” itp.
Umiejętność rozumienia wypowiedzi słownych będzie się doskonaliła. Ważnym elementem rozwoju rozumienia jest pamięć słowna. Można ją ćwiczyć od najmłodszych lat w trakcie zabaw z dzieckiem: – wybieramy kilka przedmiotów, np. zabawek i, nazywamy je. Następnie prosimy dziecko, aby wybrało wskazane przez nas przedmioty: „Daj mi lalkę” lub w wersji trudniejszej: „Daj mi lalkę, misia i klocek”.
Bierzemy ulubioną lalkę (misia, pajacyka) dziecka. Opowiadamy historyjkę „Lalka na wycieczce. Pokazujemy czynności, które lalka wykonuje w czasie wycieczki (chodzenie, skakanie, jeżdżenie itp.) i wielokrotnie nazywamy. Potem prosimy, aby dziecko pokazywało co lalka robiła na wycieczce. Możemy także poprosić, aby dziecko wybrało czynność, którą my będziemy naśladować.
Okazją do poznawania przez dziecko słów i zapamiętywania ich jest czytanie książeczek, oglądanie i opisywanie ilustracji. – Organizujemy zabawy tematyczne w: dom, sklep, itd. , możemy wtedy nazywać przedmioty i czynności oraz sprawdzać czy dziecko je zapamiętało. Możemy sięgnąć po gry tematyczne – dostępne w sklepach. – Mówimy: – To jest żółty klocek – i kadziemy go przed dzieckiem prosząc, by wybrało inne zabawki w tym kolorze. Gdy wprowadzamy drugi kolor, możemy przemieszać przedmioty w dwóch kolorach i poprosić by dziecko wybrało np. żółty klocek. Cyfry dziecko poznaje grając w gry planszowe typu “chińczyk”.