Nr 0031, 19 stycznia 2006

- Do wzięcia udziału i zaprezentowania swoich firm zapraszamy głównie przedsiębiorców z terenu powiatu wołomińskiego. Prezentacja firm na targach pomoże zainteresowanym w organizacji i oprawie tak pięknych i ważnych dla nich uroczystości rodzinnych jakimi są: ślub, wesele, chrzest czy I komunia. Przyczyni się zarazem do promocji zajmujących się tą problematyka firm

Od kilku tygodni w Kobyłce trwają przygotowania do pierwszych Kompleksowych Targów „ŚLUB – WESELE, CHRZEST, KOMUNIA” na terenie powiatu Wołomińskiego. Targi odbędą się
w Miejskim Ośrodku Kultury
w Kobyłce przy ul. Jana Pawła II nr 22 (dawna Kolejowa). Termin targów zaplanowano na 19 lutego. Organizatorami są: Centrum Ślubne i Agencja Reklamowa „BINERT” oraz Miejski Ośrodek Kultury
w Kobyłce.
Zaproszenie do udziału
w targach organizatorzy kierują głównie do firm oferujących: suknie ślubne, komunijne
i okolicznościowe, elegancką bieliznę, odzież męską, ubiory do chrztu i komunii, biżuterię, sale weselne do wynajęcia, zespoły muzyczne, studia foto i video, zaproszenia okolicznościowe, firmy dekoratorskie, salony fryzjerskie i kosmetyczne, szkoła tańca, prezenty, florystyka, catering, samochody i inne
Wstęp dla odwiedzających targi jest bezpłatny. Siedziba MOK Kobyłka będzie czekała na zwiedzających w godzinach: 12.00 – 18.00. Impreza objęta jest patronatem STAROSTY POWIATU WOŁOMIŃSKIEGO, który dokona uroczystego otwarcia w dn. 19. 02. 2006 r. o godz. 11.45
Partnerem Medialnym
jest dwutygodnik
Życie Powiatu Wołomińskiego
Organizatorami są:
Centrum Ślubne i Agencja Reklamowa „BINERT’
Kobyłka, ul. Kmicica 8,
tel/fax (022)786-88-61,
e-mail: info@slubwesele.pl; www.slubwesele.pl
Miejski Ośrodek Kultury,
Kobyłka ul. Jana Pawła II nr.22
tel.(022)786-13-73,
e-mail: mok@kobylka.pl;
www.kobylka.pl

14 stycznia dla uczniów 3 klas LO im. Wacława Nałkowskiego z Zespołu Szkół Nr 1 w Wołominie był jednym z tych dni w życiu, których nigdy nie zapomną. Tego dnia każdy z nich ubrał się najpiękniej jak mógł by wspólnie pożegnać ostatnie chwile swoich
beztroskich, szkolnych lat. By stanąć na granicy dorosłości, w rzędzie i równym krokiem
zatańczyć poloneza.

Dla uwznioślenia tego dnia burmistrz Jerzy Mikulski, dyrekcja – Iwona Kazana, Krzysztof Milczarek oraz przewodnicząca samorządu wygłosili krótkie i przemówienia podkreślające doniosłość chwili. I zaczęło się. Z głośników wydobyły się pierwsze dźwięki poloneza. Wystrojeni uczniowie ruszyli przed siebie, wyuczonym, równym krokiem by bez reszty oddać się perfekcji przedstawienia. Każdy w skupieniu pragnął wypaść jak najlepiej, co wyśmienicie im się udało. Były też i drobne wpadki, które, jako elementy spontanicznej improwizacji, nadały przedstawieniu wyraz, przekształcając wyuczone schematy kroków i figur w tętniący życiem organizm.
Po zakończeniu poloneza uczniowie, kadra oraz goście zostali poczęstowani symbolicznym kieliszkiem szampana i udali się do stołów zastawionych przeróżnymi przysmakami przygotowanymi przez Falcon Catering. Po poczęstunku minęła lekko napięta atmosfera poloneza i wszyscy rzucili się w wir zabawy, podczas której nauczyciele wcale nie ustępowali, w ewolucjach na parkiecie, uczniom.
Mimo bardzo dobrej zabawy uczniowie nie do końca mogli zapomnieć o zbliżającym się najważniejszym egzaminie w ich życiu. „Myślę, że ta szkoła dobrze mnie przygotowała do matury, jednak wszystko zależy od pracy jaką włożę w dalszą naukę, dzięki której pozdaje wszystkie egzaminy i dostanę się na wymarzone studia pedagogiczne” powiedziała Aleksandra Mościcka, otrzepując lekko przydeptaną suknię. Natomiast jej koleżanka Paulina pałając może mniejszym optymizmem względem matury jednak snując równie ambitne plany na przyszłość, dorzuciła „Będzie, co ma być jednak moim idealnym scenariuszem będzie jak się dostanę na historię sztuki na ASP”.
Niestety nie zostałem do końca studniówki, jednak z opinii wielu uczniów, którzy się tam bawili, to była najlepsza impreza w ich życiu – pierwszy, prawdziwy bal, bal, którego się nie zapomina. Pozostaje jedynie pogratulować organizatorom, że zapewnili 3 klasistom tak niezapomniany wieczór i życzyć tegorocznym maturzystom pomyślnie zdanych egzaminów!
Szymon Plasota

Z Barbarą Zajkowską, naczelnikiem Powiatowego Wydziału Ochrony Środowiska, o realizacji programu ochrony środowiska dla powiatu wołomińskiego na lata 2004 – 2011, rozmawia Bożenna Krzemińska

– Rada Powiatu w programie operacyjnym „Ochrona przyrody i krajobrazu”, uchwaliła cele krótkoterminowe i kierunki działań do roku 2007, obejmujące między innymi ochronę terenów przyrodniczo cennych przed niewłaściwym zainwestowaniem, rewaloryzację terenów cennych przyrodniczo oraz włączenie organizacji i stowarzyszeń ekologicznych „non profit” do współpracy w ochronie czynnej obiektów i obszarów przyrodniczych w ramach edukacji ekologicznej. Do zakończenia realizacji zadań krótkoterminowych został już tylko rok. Jak przebiega realizacja „Programu”?
– Program ochrony środowiska wraz z planem gospodarki odpadami dla powiatu wołomińskiego został przyjęty Uchwałą Nr XIX-150/04 Rady Powiatu Wołomińskiego 28 września
2004 r. Zarząd Powiatu jest zobowiązany do przedstawienia co dwa lata raportu z realizacji ww. programu i planu. Termin przedstawienia raportu z pierwszego, okresu sprawozdawczego upływa 31 grudnia 2006 r..
Zakres konkretnych zadań określa harmonogram operacyjno-finansowy na lata 2004-2011. Wskazuje on między innymi jednostki realizujące określone w nim zadania. Program jest opracowaniem obejmującym zadania realizowane na różnych szczeblach administracji i przez różne jednostki – stosownie do swoich kompetencji i zadań.
Wśród tych jednostek znajdują się na pierwszym miejscu samorządy gmin. Są to zadania, często o podstawowym znaczeniu dla jakości środowiska, szczególnie na terenach nieuprzemysłowionych. Należy do nich budowa wodociągów, kanalizacji, oczyszczalni ścieków, gospodarka odpadami, gospodarka zielenią itp.
Podstawowym narzędziem gminy, istotnym z punktu widzenia ochrony przyrody i krajobrazu, są miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, które z jednej strony – powinny uwzględniać formy ochrony przyrody, wprowadzone odrębnymi aktami, a z drugiej – w oparciu o studium zagospodarowania przestrzennego – wskazywać tereny i obiekty przyrodniczo cenne, proponowane do objęcia ochroną.
Szereg zadań należy również do powiatu – rzadko mają one charakter inwestycyjny. Częściej są to działania o charakterze prawnym w postaci warunków i uzgodnień dla poszczególnych typów przedsięwzięć, poczynając od opiniowania ustaleń planów zagospodarowania przestrzennego, a kończąc na uzgadnianiu lokalizacji poszczególnych inwestycji oraz kontroli przestrzegania przepisów ochrony środowiska.
Szczególną rolę w realizacji programu mają także przedsiębiorstwa gospodarki miejskiej oraz przedsiębiorcy prywatni, a także zarządy właściwych służb i inspektoratów, działających na terenie powiatu.
Spośród zadań wymienionych w polu „ochrona przyrody i krajobrazu” na szczególną uwagę zasługują:
1. utworzenie obszarów specjalnej ochrony ptaków „Natura 2000”, obejmujących część powiatu wołomińskiego w gminie Dąbrówka – Dolina Dolnego Bugu i Dolina Liwca. Są to obszary utworzone w celu ochrony populacji dziko występujących ptaków oraz utrzymania ich siedlisk w nie pogorszonym stanie.
2. działalność powiatowego Zespołu Edukacji Ekologicznej, podejmującego szereg działań, również we współpracy z zainteresowanymi stowarzyszeniami, w zakresie edukacji ekologicznej oraz promocji obszarów chronionych i innych walorów przyrodniczych powiatu.
Program ochrony środowiska dla powiatu wołomińskiego jest realizowany na bieżąco.
Wykonania zadań krótkoterminowych z zakresu „ochrony przyrody i krajobrazu” nie da się ocenić w procentach, gdyż są to zadania o charakterze stałym, a ich umieszczenie w zakresie celów krótkoterminowych oznacza ich realizację także w tym okresie. Chyba trudno sobie wyobrazić, że po 2007 roku już nikt nie będzie zainteresowany np. dążeniem do użytkowania lasów w sposób zgodny z zasadami ochrony przyrody.
W chwili obecnej nie przewidujemy, iż któreś z zadań nie zostanie w ogóle wykonane. Faktyczna ocena realizacji planu wymaga zebrania szczegółowych danych w określonych w przepisach okresach sprawozdawczych.
– Z komentarzy wpływających do redakcji wynika, że polityka Rady Powiatu nie przynosi pożądanych skutków. STRATEGIE, PROGRAMY, EDUKACJA, a mimo to mamy spalone i zaśmiecone lasy, brak nadzoru nad obszarami chronionymi, bezprawne wycinanie drzew. Skala tych zjawisk może spowodować katastrofę ekosystemu niziny wołomińskiej, zagrażając życiu i zdrowiu ludzi. Powodem tej dramatycznej sytuacji jest nieskuteczne ściganie wykroczeń z zakresu ochrony przyrody i środowiska przez organy do tego uprawnione. Kto w powiecie wołomińskim odpowiada za taki stan rzeczy?
– Rada Powiatu ma swoje określone zadania. Należy do nich m.in. uchwalanie strategii, programów i planów. Zadaniami tymi nie jest jednak nadzór nad czystością lasów, ochrona obszarów chronionych czy ściganie sprawców wykroczeń.
W pierwszej kolejności należy wyrazić uznanie dla osób, dla których sprawy stanu naszego środowiska nie są obojętne. Powiat podjął szereg działań mających na celu ułatwienie współpracy takich osób z właściwymi organami administracji a nawet policji. Przynosi to określone skutki, choćby w postaci efektów działań Stowarzyszenia Społecznych Opiekunów Przyrody Powiatu Wołomińskiego.
W świetle obowiązujących przepisów za zanieczyszczenia lasów i terenów otwartych odpowiadają gminy. Ich rola w tym zakresie polega na takim zorganizowaniu odbioru odpadów od mieszkańców, aby śmieci nie trafiały do lasu. Rola powiatu może tu być tylko i wyłącznie wspierająca, doradcza i takie działania są przez powiat prowadzone.
– Czytelnicy uważają, iż naiwnością jest oczekiwanie, że edukując zmniejszymy podpalenia lasów lub dzikie wysypiska, bo to nie jest problem świadomości tylko moralności. Koniecznością jest podjęcie działań mających na celu wypracowanie skutecznych metod profilaktyki i procedur postępowania w przypadku wykroczeń przeciwko ochronie przyrody i środowiska. Zdaniem Czytelników, starosta w ramach posiadanych kompetencji, powinien sprawować kontrolę w tym zakresie, bezwzględnie egzekwując te zasady od służb porządku publicznego, służb leśnych i organów ochrony przyrody. Czy w Pani opinii Czytelnicy mają rację?
– Moim zdaniem dzikie wysypiska to problem braku zapewnienia przystępnych (wygodnych i tanich) możliwości usuwania odpadów. W następnej kolejności to jednak jest też problem świadomości ( i to nie tylko wytwórców odpadów ).
Usuwanie śmieci powinno być tak zorganizowane, żeby minimalizować lub nawet eliminować koszty. Więc jeśli ktoś będzie śmiecił, kiedy będzie miał zapewniony odbiór śmieci (a posegregowanych nawet za darmo) to chyba brak mu właśnie „świadomości”.
Niestety, nie można zgodzić się z tym, że starosta posiada kompetencje, o których mowa w tym pytaniu. Jednak żaden konkretny sygnał dotyczący zagrożenia środowiska nie jest pominięty. Swoją rolę mają tu również zainteresowani mieszkańcy, a wśród nich także Czytelnicy Życia Powiatu Wołomińskiego, którzy niejednokrotnie zgłaszają nam zaobserwowane zdarzenia.
– Dziękuję za rozmowę. Być może do tej dyskusji włączą się przedstawiciele gminnych wydziałów ochrony środowiska i odpowiedzą na pytania zaniepokojonych Czytelników.

Agata Mijewska

Kilka dni temu ruszyła kampania edukacyjna „Dobrze śpij – aktywnie żyj”, mająca na celu propagowanie zasad higieny snu. Bezsenność to nie tylko trudności z zasypianiem, ale też budzenie się w nocy, bądź wcześnie rano, a także wstawanie z uczuciem zmęczenia. Tego rodzaju zaburzenia snu w oczywisty sposób wpływają na nasze funkcjonowanie w ciągu dnia, a jeżeli są nasilone, mogą prowadzić do wielu chorób. Przyczyny bezsenności są różne: tempo życia, stres, nerwice, depresje, leki, warunki, w jakich śpimy. Każdy przypadek trzeba traktować indywidualnie i zastosować odpowiedni rodzaj leczenia. Sami możemy jednak spróbować poprawić jakość naszego snu. Przede wszystkim ustalmy określony rytm dnia i kładźmy się spać, a także wstawajmy zawsze o tej samej godzinie. Niech towarzyszą temu pewne powtarzane czynności – rytuały np. kąpiel, czytanie książki. Zadbajmy o to, by sypialnia była dobrze wywietrzona i aby powietrze w niej nie było zbyt suche. Niech nasze łóżko służy nam tylko do spania – nie jedzmy w nim, ani nie oglądajmy telewizji. Ograniczmy wszelkie bodźce, które przeszkadzają nam całkowicie się wyciszyć – niech w sypialni będzie cicho i ciemno. Regularne ćwiczenia fizyczne zdecydowanie poprawią nam samopoczucie i ułatwią zasypianie pod warunkiem, że będziemy je wykonywać najpóźniej 3 godziny przed zaśnięcie. Wysiłek podjęty tuż przed snem przyniesie odwrotny efekt – zadziała na nas pobudzająco. Podobnie zadziała herbata, kawa, cola, alkohol. Przed snem zatem znacznie lepsza będzie herbatka z melisy, bądź szklanka ciepłego mleka. I bardzo ważne: nie rozpamiętujmy emocji, których doświadczyliśmy w ciągu dnia. Spróbujmy pomyśleć o czymś przyjemnym, skupić się na swoim oddechu i rozluźniać po kolei wszystkie mięśnie całego ciała.

Osteoporoza to przewlekła, układowa, metaboliczna choroba szkieletu charakteryzująca się zmniejszeniem ilości masy kostnej, zaburzoną mikroarchitekturą kości i w konsekwencji obniżoną wytrzymałością mechaniczną na obciążenia i urazy co w ostateczności prowadzi do zwiększonego ryzyka złamań. Jest jedną z najczęstszych chorób ludzkości występującą u co 10 osoby w populacjach całego świata.

Po 50 roku życia stwierdza się u co 3 kobiety osteoporozę. Uważa się, że w Polsce zagrożonych tą chorobą jest około 9 milionów osób, które doznają rocznie ponad 14 tys. złamań, co nierzadko jest pierwszym objawem osteoporozy. Choroba ta często nazywana jest „cichym złodziejem’, gdyż osoba narażona na nią nie wie, że choroba „okrada” ją z minerałów. Często dowiaduje się o niej zbyt późno, gdy dochodzi do złamania. Osteoporoza pojawia się, gdy procesy niszczenia kości przeważają nad jej budową.
Zapobieganie osteoporozie
Najbardziej korzystne z punktu widzenia kosztów i jakości życia jest zapobieganie wystąpieniu choroby, dlatego też działania o charakterze profilaktycznym należy rozważyć u wszystkich osób, które: przekroczyły 60 rok życia, mają jeden lub więcej czynników ryzyka wystąpienia osteoporozy, w wywiadzie rodzinnym mają choroby zaburzające gospodarkę wapniowo-fosforanową, wykonały (z jakichkolwiek powodów) badanie densytometryczne, którym ujawniono tzw. osteopenię, cierpią na przewlekłe choroby układu krążenia i narządu ruchu ograniczające sprawne poruszanie się.
Środki zapobiegawcze są zróżnicowane i obejmują używki – konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu i ograniczenie spożycia alkoholu, zwiększenie aktywności fizycznej Ćwiczenia fizyczne zwiększają masę kości i zapobiegają osteoporozie, wpływają korzystnie na układ krążenia i oddychania. Najprostszą formą ćwiczenia ruchowego jest spacer. Zalecamy go osobom starszym i niepełnosprawnym. Widoczny efekt leczniczy daje spacer trwający nie mniej niż godzinę dziennie. Osoby sprawniejsze mogą zacząć jazdę na rowerze na wolnym powietrzu, lub kupić sobie rower treningowy do ćwiczeń w domu. Najlepsze efekty uzyskamy stosując specjalistyczne ćwiczenia przez co najmniej 20 min. dziennie. Zadaniem ćwiczeń w osteoporozie jest stymulowanie tworzenia kości przez jej obciążanie mechaniczne. Można to osiągnąć obciążając kościec ciężarem własnego ciała (spacer, biegi, taniec) lub też siłą napinania mięśni (ćwiczenia na przyrządach). Poprawa zakresu ruchów w stawach i kręgosłupie jest w tym przypadku drugorzędna, chociaż niewątpliwie równie korzystna. Ćwiczenia gimnastyczne najlepiej pokaże instruktor w ośrodku rehabilitacyjnym.
Kolejnym środkiem zapobiegawczym jest unikanie upadków, które są skutkiem obniżenia sprawności chorej osoby. Wymaga to stworzenia przyjaznego otoczenia w sensie technicznym oraz co nie mniej ważne, fachowego leczenia zaburzeń krążenia i równowagi.
Ważnym elementem jest odpowiednie spożycie wapnia bowiem u osób starszych, jak i przy wielu schorzeniach, dochodzi do osłabienia wchłaniania wapnia z jelit. W sytuacji takiej organizm utrzymuje właściwy poziom tego pierwiastka we krwi przez resorpcję kości, co prowadzi do rozwoju osteoporozy. Dzienne zapotrzebowanie na wapń w okresie menopauzy i u osób starszych wynosi ok. 1500 mg. Jeżeli nasza dieta nie pokrywa zapotrzebowania w wapń, niezbędne jest uzupełnienie go odpowiednimi preparatami, w większości dostępnymi bez recepty. Dla człowieka najbardziej naturalnym i podstawowym źródłem tego pierwiastka jest mleko i produkty mleczne. Ilość i przyswajalność wapnia z mleka, serów żółtych, twarogów oraz jogurtu jest w warunkach ich regularnego spożywania dostateczna i przewyższa wszystkie inne produkty. Dla osób stosujących dietę wegetariańską można polecić kapustę, koper oraz migdały, jednak prawie zawsze trzeba wtedy uzupełniać wapń w inny sposób.
Zadaniem ćwiczeń
w osteoporozie jest stymulowanie tworzenia kości przez jej obciążanie mechaniczne. Można to osiągnąć obciążając kościec ciężarem własnego ciała (spacer, biegi, taniec) lub też siłą napinania mięśni (ćwiczenia na przyrządach).

Stosowanie witaminy D
Witamina D jest niezbędna do wchłaniania wapnia spożytego z pokarmami z jelit. Organizm człowieka produkuje ją w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego. Uważa się że 15 minut pełnego nasłonecznienia codziennie jest niezbędne aby poziom witaminy D był wystarczający. W okresie zimowo – jesiennym w Polsce spada zdolność wytwarzania witaminy D przez skórę. Dlatego, zwłaszcza w tym okresie, podawanie jej powinno być obowiązkowe w leczeniu osteoporozy. Jest to szczególnie ważne u osób starszych, które mają osłabione wchłanianie wapnia i obniżony poziom witaminy D.
Minimalna dawka dobowa witaminy D zalecana u takich osób wynosi 800 IU.