Nr 0034, 2 marca 2006

Istniejący przy Miejskim Ośrodku Kultury w Kobyłce Klub Seniora „Zgrana Paka” od czterech lat posiada własny zespół artystyczny, który zaczyna osiągać sukcesy na prestiżowych przeglądach muzyczno-kabaretowych.

Klub Seniora sprawił sobie piękny prezent urodzinowy (niedawno obchodzono pięciolecie istnienia) i na V Festiwalu Kabaretów, Zespołów i Chórów Seniora na warszawskim Zaciszu, zajął pierwsze miejsce w kategorii „Zespoły wokalne”. Był to już czwarty występ grupy wokalnej w ramach przeglądu, która w ubiegłych latach zajmowała trzecią lokatę programem cygańskim oraz czwarte miejsce programem marynarskim. W tym roku seniorzy postawili na program ludowy “Z biegiem Wisły”. Nie tylko znakomicie przygotowali się pod względem muzycznym, lecz również sami uszyli sobie efektowne stroje. Zresztą wszystko, co tworzy „Zgrana Paka” ma charakter autorski i pochodzi z ich własnej twórczości. Podróż po muzycznych zakątkach Polski dała im zwycięstwo w przeglądzie, w którym uczestniczyły grupy artystyczne Klubów Seniora z całego województwa. – Konkurencja była bardzo duża i silna, złożona niejednokrotnie z seniorów – artystów, tym bardziej cieszy zwycięstwo. Wspaniałe było również to, że publiczność śpiewała i nuciła nasze piosenki. – mówi prezes “Zgranej Paki”, Teresa Kostrzewa. Grupa artystyczna kobyłkowskiego Klubu Seniora jest wspierana przez Izabelę Wilczak, która od samego początku zajmuje się przygotowaniem muzycznym zespołu. – Seniorzy bardzo się angażują w to, co robią. Wytrwałością i pracą są w stanie osiągnąć wiele. W ciągu kilku lat zespół zrobił niesamowity postęp, nastąpił ogromny muzyczny rozwój. Teraz możemy śpiewać na przykład na dwa samodzielne głosy. – mówi Izabela Wilczak. Dzięki temu, że zespół ma własnego instruktora i regularne zajęcia można śmiało mówić o powstaniu grupy artystycznej z prawdziwego zdarzenia, którą bez problemów można chwalić się na wszelakich miejskich uroczystościach. Kobyłkowski Klub Seniora liczy juz ponad 200 osób, przez co jest najliczniejszym stowarzyszeniem tego typu w całym powiecie. – Grupa artystyczna stworzyła pozytywny wyraz działalności „Zgranej Paki”. Spowodowała tym samym podniesienie uczestnictwa w klubie. Nie skupiamy się tylko na spotkaniach, stajemy się Klubem Seniora proponującym wiele ciekawych inicjatyw. – mówi Teresa Kostrzewa. Z okazji pierwszego dnia wiosny seniorzy przygotowują specjalny pokaz swego autorskiego programu, którym zwyciężyli ostatni festiwal. Odbędzie się on 21 marca o godzinie 14.30 w Miejskim Ośrodku Kultury w Kobyłce.
Marcin Pieńkowski

W niektórych przypadkach poronieniu można skutecznie zapobiec, a ich leczenie zależy od przyczyny i rodzaju powikłań ciążowych.

W poronieniu zagrażającym i zaczynającym się stosuje się leczenie zachowawcze, podczas którego kobieta powinna być natychmiast poddana badaniu lekarskiemu i przyjmować leki zlecone jej przez lekarza. Pacjentka musi bezwzględnie leżeć w łóżku Każde, nawet najmniejsze plamienie w ciąży należy szybko skonsultować z lekarzem. Może on zlecić wykonanie badania ultrasonograficznego, aby stwierdzić na tej podstawie, czy zarodek jest żywy. Jeżeli tak, kobieta zwykle trafia na oddział patologii wczesnej ciąży w celu podtrzymania ciąży. W 90% przypadków to się udaje i ciąża kończy się urodzeniem zdrowego dziecka, z reguły w terminie. Jednak ponieważ istnieje zagrożenie przedwczesnym porodem, ciąża musi być wówczas starannie monitorowana. Zdarza się, że kobieta przebywa na oddziale przez kilka tygodni, a czasem nawet do porodu.Przy niewydolności szyjki macicy zakłada się w II trymestrze ciąży tzw. szew okrężny na szyjkę, który zmniejsza stopień jej niewydolności. Szyjka podczas ciąży musi być zamknięta, gdyż w przeciwnym razie jajo płodowe mogłoby wypaść z macicy. Dzięki założeniu szwu kobieta może donosić ciążę i urodzić w terminie zdrowe dziecko.
Po poronieniu
Przede wszystkim należy poczekać z podjęciem współżycia seksualnego przez co najmniej 2 tygodnie (nie należy także stosować przez ten okres tamponów). Część kobiet podejmuje je dopiero po pierwszej miesiączce po poronieniu, która pojawia się zwykle 4-6 tygodni po stracie ciąży.
Owulacja zwykle wyprzedza miesiączkę, dlatego też po poronieniu istnieje niebezpieczeństwo szybkiego ponownego zajścia w ciążę. Zaleca się odczekanie z kolejnym poczęciem przynajmniej 3, 4 miesiące po poronieniu. zy kobieta będzie miała następne poronienie, zależy to od jego przyczyny.
Po trzech kolejnych poronieniach szansa na donoszenie dziecka wynosi 70%, po dwóch – 50%. Jeśli straciła pierwszą ciążę w pierwszych trzech miesiącach jej trwania, ryzyko utraty kolejnej ciąży jest tylko nieznacznie wyższe niż u tych, które nie roniły.
Chociaż nie ma gwarancji, że kolejna ciąża przebiegnie bez żadnych zakłóceń, poronienie nie przekreśla szansy na szczęśliwe macierzyństwo.Jak często występują poronienia. Uważa się, że jedna na pięć potwierdzonych ciąż kończy się poronieniem. Skala ta znacznie się zwiększa, gdy weźmie się pod uwagę ciąże nie potwierdzone, czyli przypadki, w których kobieta poroniła, zanim się zorientowała, że jest w ciąży. Prawdopodobnie stracie ulega trzy czwarte embrionów.

Tomasz Polar

Do drugiego roku życia dziecka, do zachowania higieny nie należy wprowadzać pasty do mycia zębów. Należy się ograniczyć do mycia zębów samą szczoteczką i ewentualnie płukania roztworem szałwii lub rumianku. Około drugiego roku dziecko świadomie potrafi już wypluwać. Można wtedy wprowadzić do użytku pastę do mycia zębów. Okrężnymi ruchami wymiatającymi myjemy dziecku ząbki. Później ewentualnie maluch sam, pod kontrolą rodzica, może dokończyć mycie ząbków.
Należy pilnować, aby po ostatnim, wieczornym myciu zębów, dziecko nie jadło nic słdkiego, ani też nie piło słodkich płynów. Bardzo dobrym sposobem na kontrolowanie czy prawidłwo myjemy zęby są specjalne tabletki, dostępne w niektórych aptekach. Rozpuszcza się taką tabletkę w szklance wody. Po przepłukaniu tak powstałym roztworem ząbków, miejsca niedomyte, gdzie zalega jeszcze płytka nazębna, odbarwiają się na na czerwono. Trzeba wówczas jeszcze raz powtórzyć szczotkowanie. Zaletą tej metody jest jej obrazowość. W wieku około 6 lat pojawiają się pierwsze zęby stałe. Najczęściej są to siekacze górne lub dolne albo pierwsze stałe trzonowce (nazywane szóstkami). Pojawiają się one za ostatnimi zębami mlecznymi. Dobrze jest, gdy w tym wieku dziecko ma zdrowe zęby mleczne, ponieważ zmniejsza się ryzyko zaatakowania próchnicą pierwszych trzonowców stałych. W celu zabezpieczenia tych zębów należy udać się do dentysty, który pokryje (zalakuje) specjalnym materiałem powierzchnie żujące tzw. „szóstek”.
Lekarz stomatolog Tomasz Polar
tel . 0 605-281-103

Izabela Kieś

Opóźniony rozwój mowy dziecka budzi niepokój rodziców i może negatywnie wpływać na relację rodzic-dziecko. Często tworzy się sytuacja, w której dziecko właśnie dlatego, że źle mówi lub nie mówi, otrzymuje niewłaściwą stymulację rozwoju mowy. Dzieje się tak, ponieważ u rodziców pojawia się lek z powodu problemów rozwojowych dziecka i naturalne mechanizmy oddziaływania na dziecko (także te związane z komunikacją) rozpadają się. A przecież dzieci, u których rozwój mowy jest opóźniony, szczególnie potrzebują dobrej komunikacji z rodzicami. Dorosły wchodząc w komunikację z dzieckiem i dając mu szanse na jak najlepsze skorzystanie z rozmowy, może stymulować jego rozwój. We wczesnym okresie rozwoju swojej pociechy rodzic może więcej zdziałać niż specjalista, ze względu na zakres kontaktów z dzieckiem i związek emocjonalny. Jak dobrze wykorzystać sytuację bycia z małym dzieckiem w domu?
1. Obserwować dziecko i zwracać uwagę na wszelkie zachowania komunikacyjne z jego strony (mimikę, ruchy, postawę, spojrzenie, wydawane dźwięki)
2. Być w bliskim kontakcie fizycznym i wzrokowym (twarzą w twarz)
3. Zająć się tym, czym zajmuje się w danej chwili dziecko – podążać za dzieckiem (wspólne pole zainteresowania), ale nie robić planowanych ćwiczeń.
4. Obserwować, słuchać i przede wszystkim czekać. Dziecko z opóźnionym rozwojem mowy ma kłopoty z szybkim przetwarzaniem informacji i trzeba mu dać czas na reakcję.
5. Mówić w sposób możliwie prosty (niewiele słów naraz) i dostosować tempo mówienia do możliwości dziecka.
6. Uczyć dziecko dialogu, czyli zabierania głosu na zmianę. Trzeba przestrzegać rytmu wymiany ról nawet, jeśli dziecko reaguje tylko gestem, skrzywieniem ust, kiwnięciem głowy.
7. Podpowiadać dziecku, jakby „wkładać mu w usta” to, co ono ma powiedzieć.
8. Śpiewać piosenki wspólnie z dzieckiem

Jest zima, sycimy oczy urokliwymi pejzażami: tonącymi w bieli drzewami, ośnieżonymi pagórkami, na których dzieci radośnie poddają się białemu szaleństwu, kłaniamy się bałwanowi stojącemu przy parkowej alejce. Zimowa aura sprzyja aktywnemu wypoczynkowi na świeżym powietrzu. Chętnie wychodzimy na spacer, zabieramy dzieci na przejażdżkę kuligiem czy choćby na sanki.

Z roku na rok rośnie liczba amatorów szaleństw na białym puchu w bardziej wyczynowym wydaniu. Coraz większą popularnością cieszą się jazda na nartach, snowboard i snowsurfing. Dostarczają one wielu emocji, ale niestety mogą także skończyć się mniej lub bardziej groźnymi kontuzjami. Niejednokrotnie gubi nas pośpiech – biegnąc do autobusu po nieodśnieżonym chodniku, możemy stać się pacjentami ostrego dyżuru. Nawet zwykły spacer ośnieżonymi alejkami może być przyczyną powstałych kłopotów.
Wynikiem niefortunnego upadku są najczęściej złamania i zwichnięcia stawów. Objawem złamania lub zwichnięcia jest ból, który nasila się przy próbach ruchu oraz ucisku miejsca urazu, oraz niemożliwość poruszania się kończyną lub jej częścią.
Przy podejrzeniu złamania kości najważniejszą zasadą w udzieleniu pierwszej pomocy jest unieruchomienie uszkodzonego odcinka przed poruszeniem rannego. Poszkodowany powinien być poruszany ostrożnie i tylko w razie bezwzględnej potrzeby. Należy zawsze przestrzegać tej zasady, niezależnie od rodzaju złamania, ponieważ niejednokrotnie przy dalszym badaniu są wykrywane inne złamania i obrażenia. Wszelkie zbędne zmiany pozycji ciała mogą przyczynić się do wystąpienia wstrząsu lub pogłębić już istniejący.
Aby osłabić szybkość narastania obrzęku, kończynę należy ułożyć nieco wyżej, nad poziom serca. Podczas transportu trzeba sprawdzić, czy opatrunek nie uciska kończyny. Aby zmniejszyć obrzęk, można obłożyć kończynę lodem. Stosowanie zimna łagodzi ból, a przy upośledzeniu dopływu krwi – zwiększa szansę na uratowanie kończyny.
Najprostszym sposobem unieruchomienia całej kończyny górnej jest podwieszenie jej na temblaku, a całej kończyny dolnej – przybandażowanie do nogi zdrowej.
Czasem podczas upadku może dojść do obrażeń głowy. Każdy uraz głowy wymaga niezwłocznej interwencji lekarza. Niekiedy do ustalenia rozpoznania konieczne jest wykonanie prześwietlenia rentgenowskiego lub tomografii komputerowej. Niektóre złamania nie są groźne same w sobie, mogą jednak powodować uszkodzenia przebiegających poniżej naczyń krwionośnych. Dłuższe krwawienie może doprowadzić do ucisku tkanki mózgowej i wywołać objawy nawet dopiero po dwóch miesiącach.
O wiele rzadziej niż złamania kości zdarzają się zwichnięcia stawów. Z reguły dotyczą one, w obrębie kończyny górnej – stawu barkowego, stawu łokciowego oraz stawów kciuka, a w obrębie kończyny dolnej – stawu skokowego, kolanowego i biodrowego. Postępowanie w ramach pierwszej pomocy nie różni się właściwie od stosowanego w złamaniach, z tym że przy unieruchomieniu chorej kończyny należy ściśle przestrzegać przyjętej przez nią pozycji. Nie wolno poruszać ranną kończyną korygować jej nieprawidłowego ustawienia, a jedynie ograniczyć się do jej unieruchomienia najprostszym i najskuteczniejszym sposobem.
W następnym numerze – uszkodzenia tkanek miękkich, wiązadeł, torebek stawowych i ścięgien.