Nr 0035, 16 marca 2006

Z dniem 1 stycznia tego roku utraciły ważność druki E 111, którymi posługiwaliśmy się przy wyjazdach do krajów UE, by otrzymać pomoc lekarską w ramach ubezpieczenia zdrowotnego.

Czemu służy Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego ?
Przed wyjazdem do jednego z krajów Unii Europejskiej, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, osoba ubezpieczona w Narodowym Funduszu Zdrowia powinna zaopatrzyć się w odpowiedni dokument – Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego.
Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego  jest dowodem, że dana osoba jest uprawniona do świadczeń zdrowotnych w ramach systemu zabezpieczenia społecznego w swoim kraju, a w przypadku Karty, stanowi ona także dowód zgody ubezpieczyciela na pokrycie kosztów niezbędnego z przyczyn medycznych leczenia, w trakcie pobytu za granicą.
Jeśli wyjeżdżający nie uzyska przed wyjazdem odpowiednich dokumentów, nie pozbawia go to możliwości skorzystania z omawianych unormowań prawnych. Konieczne w takiej sytuacji będzie jednak nawiązanie odpowiedniej korespondencji między instytucją w kraju wyjazdu a instytucją w kraju macierzystym.
Brak odpowiedniego dokumentu może skutkować koniecznością pokrycia kosztów leczenia bezpośrednio z kieszeni pacjenta. Z wnioskiem o zwrot poniesionych wydatków można wystąpić bezpośrednio do instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w państwie, w którym świadczenia były udzielone, o ile jest to możliwe ze względu na zaplanowany czas pobytu zainteresowanego w tym państwie. Powinien on jednak pamiętać o tym, że podstawą dokonania zwrotu przez instytucję zagraniczną będą nie tylko okazane przez niego dowody zapłaty za udzielone mu w tym państwie świadczenia zdrowotne, ale również ważna w okresie udzielania świadczeń  Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, wydana przez oddział wojewódzki NFZ właściwy ze względu na jego miejsce zamieszkania w Polsce.
W przypadku czasowych pobytów poza Polską, jeżeli uzyskanie zwrotu poniesionych kosztów nie było możliwe w trakcie pobytu w państwie, w którym świadczenia zostały udzielone, zainteresowany powinien zwrócić się o ich refundację do swojej instytucji właściwej, którą w stosunku do polskich ubezpieczonych jest właściwy oddział wojewódzki NFZ.
 Co to jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego?
Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest dokumentem uprawniającym do korzystania ze świadczeń zdrowotnych podczas pobytu w innych państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).
EKUZ została wprowadzona 1.06.2004 r. w niektórych państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zastępując formularze: E 110, E 111, E 119 i E 128.
W pozostałych państwach, w tym Polsce, EKUZ wydawana jest z data ważności od 01.01.2006 r.
Od 1 stycznia 2006 r. można posługiwać się wyłącznie EKUZ, gdyż dotychczas wydane formularze E 111 straciły ważność.
 Uwaga: EKUZ nie jest dowodem ubezpieczenia w Narodowym Funduszu Zdrowia uprawniającym do świadczeń zdrowotnych na terytorium Polski. Oznacza to, że osoba ubezpieczona w NFZ może posługiwać się EKUZ wyłącznie w innych państwach członkowskich.

Tomasz Polar

Kiedy iść po raz pierwszy do dentysty z dzieckiem? Jeżeli nie ma widocznych oznak, że u malucha coś dzieje się niedobrego z ząbkami to do gabinetu można przyprowadzić małego pacjenta około 2 roku życia. Ważne, aby była to wizyta, na której dziecko zapozna się z gabinetem i lekarzem. Wtedy to takie miejsce nie będzie się źle kojarzyć dziecku. Najczęściej maluch dostanie od lekarza mały upominek i ewentualnie rodzice zostaną poinstruowani jak prawidłowo dbać o higienę jamy ustnej dziecka. Niestety dość często taka wizyta nie jest ostatnią. Jeżeli są już jakieś ząbki do leczenia to należy dziecku jeszcze w domu wytłumaczyć że jest to konieczność. Nie wolno w żadnym wypadku malucha straszyć, że będzie bolalo. W dzisiejszych czasach lekarz dysponuje dużą gamą środków znieczulających zaczynając od znieczulenia miejscowego poprzez znieczulenie wziewne tzw. gaz rozweselający, kończąc na znieczuleniu ogólnym, (tzw. Narkoza). Zawsze podczas narkozy w gabinecie jest obecny lekarz anestezjolog oraz wykwalifikowana pielęgniarka. Dużym zachęceniem dla malucha jest też to, że może sobie przed zabiegiem wybrać kolor wypełnienia, które późnej doktor założy mu do ząbka. Wypełnienia takie najczęściej zawierają fluor, który później stopniowo uwalnia się i zapobiega powstawaniu próchnicy wtórnej. Najważniejsze jest, aby w porę zgłosić się do gabinetu by wykryć najmniejsze zmiany próchnicowe i zapobiec późniejszym niemiłym powikłaniom i cierpieniu malucha
Lekarz stomatolog Tomasz Polar
tel . 0 605-281-103

Jest zima, sycimy oczy urokliwymi pejzażami: tonącymi w bieli drzewami, ośnieżonymi pagórkami, na których dzieci radośnie poddają się białemu szaleństwu, kłaniamy się bałwanowi stojącemu przy parkowej alejce. Zimowa aura sprzyja aktywnemu wypoczynkowi na świeżym powietrzu. Chętnie wychodzimy na spacer, zabieramy dzieci na przejażdżkę kuligiem czy choćby na sanki.

Każdemu złamaniu i zwichnięciu towarzyszy krwotok pourazowy. Krwawienie może być niezauważalne, gdyż wylana krew może się rozlać w tkanki miękkie, przybarwienie skóry może pojawić się dopiero po kilku godzinach czy nawet dniach. W przypadku dużych przemieszczeń odłamków kostnych może dojść do różnorodnych powikłań, np. uszkodzenie nerwów, naczyń i tkanek okołostawnych. W przypadku niewielkich wylewów trzeba unieruchomić kończynę oraz stosować wysychające chłodne okłady. Natomiast duże krwiaki trzeba usunąć. W ciągu pierwszych 48 godzin stosuje się zimno lub ucisk. Po 2-3 dniach bandaże unieruchomiające mogą być zdejmowane na czas masażu lub kąpieli wirowej. Uszkodzenia wiązadeł, torebek stawowych i ścięgien powodują upośledzenie stabilności stawów. Niechroniony właściwie staw staje się wiotki, podatny na ponawiające się skręcenia i zwichnięcia.
Objawy uszkodzenia – obrzęk, nasilający się ból przy próbie wykonania ruch w stawie, krwiak. W przypadku uszkodzenia ścięgna ruch stawu jest poważnie ograniczony lub całkowicie niemożliwy. Leczenie zachowawcze jest bardzo długie i wymaga unieruchomienia.
Wynikiem bezpośrednich urazów mogą być także otarcia i stłuczenia. Leczenie powierzchniowych stłuczeń polega na unieruchomieniu oraz stosowaniu zimnych, wysychających okładów przez 24-48 godzin. Następnie stopniowo wprowadzane są ruchy czynne do granic bólu, gorące kąpieli, a także zabiegi fizykoterapeutyczne. Po 7 dniach ostre dolegliwości bólowe zazwyczaj ustępują.
Następny typ uszkodzenia więzadłowo-torebkowy może powstać na skutek skręcenia, nadciągnięcia i naderwania. Leczenie naderwania polega na unieruchomieniu na szynie gipsowej na okres 2-3 tygodni. Ruchy czynne mogą być podjęte dopiero po ustąpieniu bólu. W przypadku nadciągnięcia – unieruchomienie, okłady z lodu, ucisk i uniesienie kończyny. Mogą być zalecane środki przeciwbólowe, które działają także przeciwzapalnie. Zbyt długotrwałe przeciążenie mięśni może prowadzić do nadwerężenia, któremu towarzyszy zwykle ból i obrzęk. W zależności od ciężkości urazu pomagamy sobie sami lub zwracamy się po pomoc do lekarza.
Musimy pamiętać, że na wszelkiego typu urazy szczególnie narażone są osoby starsze, bo kości często zrastają się wolniej. Bardzo ważne jest utrzymanie odpowiedniej podaży wapnia i magnezu. Kości goją się lepiej, jeśli człowiek jest aktywny, ostrożnie wykonuje ćwiczenia. Dzięki temu można zapobiec szybkiemu rozwojowi zapalenia stawów.
Nie ma sposobu na uniknięcie zimowych urazów. Ale można pomóc szczęściu. Wybierajmy zimowe obuwie na płaskich, antypoślizgowych podeszwach. Pamiętajmy o sprzątaniu prywatnych posesji od śniegu i lodu. Zachowajmy umiar i rozsądek podczas zabaw na śniegu. Proszę pamiętać – lepiej zapobiegać, niż leczyć.