Nr 0036, 30 marca 2006

Agata Mijewska

Brak pracy pociąga za sobą oczywiste dla wszystkich konsekwencje finansowe, jednak w specyficzny sposób wpływa również na nasze samopoczucie i kondycję psychiczną.
Zastanówmy się co dzieje się z osobą długotrwale pozostającą bez pracy. Przede wszystkim zaczyna wątpić w możliwość zatrudnienia i zdecydowanie zniechęca się do jakiegokolwiek działania. Wielokrotne niepowodzenia w tym zakresie wytwarzają w niej przekonanie, że jej kwalifikacje są zbyt niskie, co prowadzi do obniżenia poczucia własnej wartości. To z kolei w połączeniu z długotrwałym stresem stanowi bardzo podatny grunt dla wszelkiego rodzaju nerwic i depresji. Do tego dochodzi ciągłe przebywanie w domu, brak kontaktów z ludźmi, bezradność – są to czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo tego rodzaju zaburzeń.
Tworzy się błędne koło: rozwijają się nerwice, stany depresyjne i wówczas osobom bezrobotnym jeszcze trudniej podjąć jakąkolwiek aktywność.
Czy można nie dopuścić do takiego stanu rzeczy? Z całą pewnością nie należy pozostawać biernym. Osoby bezrobotne najczęściej bardzo szybko poddają się i po prostu przestają szukać pracy. Od czasu do czasu przeglądają gazety z ogłoszeniami i wierzą, że w ten sposób uda im się znaleźć zatrudnienie. Niestety szanse wówczas są naprawdę niewielkie. Przede wszystkim trzeba sporządzić swój życiorys zawodowy (CV) i wysyłać go do kilkunastu pracodawców dziennie. Można udać się do instytucji, które świadczą pomoc w tym zakresie, takich jak Urzędy Pracy, czy Gminne Centra Informacji. Znajdźmy w sobie siłę odrobinę cierpliwości i naprawdę zaangażujmy się w poszukiwanie pracy, a wtedy z pewnością przyniesie to oczekiwane efekty. Czasem trwa to miesiąc, czasem pół roku, ale choćby ze względu na naszą kondycję psychiczną, ten wysiłek naprawdę zawsze się opłaca.

Zbliżający się sezon letni, to okazja do wypoczynku nie tylko w kraju, ale również za granicą. Należy pamiętać, że wypoczynek za granicą może czasami przysporzyć dodatkowych kosztów związanych z nagłym wypadkiem czy urazem.

Aby uzyskać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), należy wypełnić wniosek o jej wydanie.  Wzór wniosku można pobrać z internetowej strony Narodowego Funduszu Zdrowia. Adres www. nfz..gov.pl
Do wniosku należy dołączyć dokument potwierdzający nasze ubezpieczenie zdrowotne. Wypełniony wniosek wraz z załącznikiem należy złożyć w Mazowieckim Oddziale Wojewódzkim NFZ: Warszawa, ul. Prosta 69 (budynek za rondem DASZYŃSKIEGO) od poniedziałku do piątku w godzinach od 8 do 16. Telefony informacyjne: (0-22) – 444 – 15 – 01 (0-22) – 444 – 15 – 02. Jeżeli zgłosimy się z kompletem dokumentów Kartę otrzymujemy  „od ręki”
Gdy jedziemy na urlop do jednego z państw Unii Europejskiej lub Islandii, Liechtensteinu albo Norwegii, to, jako osoby ubezpieczone w NFZ mamy prawo do korzystania z opieki zdrowotnej w danym kraju, na takich samych zasadach jak osoby ubezpieczone w tym kraju. W większości przypadków wiąże się to z koniecznością poniesienia części kosztów udzielonych świadczeń medycznych. Opłaty takie nie podlegają zwrotowi przez NFZ.
Co należy zrobić, aby w razie nagłej potrzeby otrzymać pomoc medyczną w państwach Unii Europejskiej
Przed wyjazdem do jednego z państw Unii (lub Islandii, Liechtensteinu albo Norwegii) należy złożyć w Oddziale Wojewódzkim Funduszu właściwym ze względu na miejsce zamieszkania wniosek o wydanie  EKUZ (ważna od 1.01.2006 r.). Wniosek jest dostępny w oddziałach NFZ oraz na stronie internetowej www.nfz.gov.pl/ue lub www.nfz.gov.pl/ekuz.
Wniosek można złożyć osobiście, przesłać pocztą lub faksem. Należy do niego dołączyć kserokopię dowodu ubezpieczenia (np. ZUS RMUA, ostatni odcinek emerytury) oraz, w przypadku członka rodziny, dowód zgłoszenia do ubezpieczenia (ZUS ZCZA/ ZUS ZCNA).
Każda osoba otrzymuje osobną Kartę. W sytuacji, gdy pomoc medyczna okaże się niezbędna podczas naszego pobytu za granicą, dokumenty te potwierdzają prawo do korzystania z placówek działających w ramach powszechnego systemu opieki zdrowotnej
Kartę należy możliwie najwcześniej okazać lekarzowi lub administracji szpitala. Często potrzebny może się okazać również dowód tożsamości.
UWAGA!  Karta wydawana jest z reguły w dniu złożenia wniosku. Ponieważ w okresie wakacyjnym mogą pojawić się kolejki, warto postarać się o właściwy dokument nieco wcześniej. Karta jest ważna maksymalnie przez okres 2 miesięcy kalendarzowych, liczonych od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca (w przypadku emerytów i rencistów – 5 lat).
UWAGA! Pacjent w pełni ponosi koszty transportu sanitarnego do Polski. Również ratownictwo górskie w wielu krajach, m. in. w Austrii i we Francji, jest w pełni odpłatne. Należy także pamiętać, że leczenie skutków wypadków związanych z uprawianiem sportu, w tym narciarstwa, obciążone jest wyższymi opłatami, niż w innych przypadkach. W związku z tym zaleca się wykupienie ubezpieczenia dodatkowego obejmującego koszty, których w krajach UE nie pokrywa powszechne ubezpieczenie zdrowotne.

Szczepy probiotyczne zawarte w jogurcie i kefirach mogą wywierać korzystny wpływ na organizm. Część żołądkowo-jelitowa przewodu pokarmowego należy do grupy organów, których prawidłowe funkcjonowanie decyduje o ogólnym stanie zdrowia całego organizmu.

Bożena Tymińska – lekarz pediatra, specjalista chorób zakaźnych

Tak jak skóra i drogi oddechowe, przewód pokarmowy jest narażony (z powodu pobierania płynów i pokarmów) na bezpośrednie wpływy środowiska. Podczas gdy powierzchnia skóry wynosi około 2 m2, płuca ponad 80m2, to przewód pokarmowy ponad 300m2. Tak rozległa powierzchnia jest potrzebna, aby przewód pokarmowy spełniał swoje fizjologiczne funkcje tj.: trawienie, wchłanianie i wydalanie. Niestety jednocześnie jest to pole do ataku dla wszelkiego rodzaju patogenów: bakterii, wirusów i grzybów oraz stanowi szerokie wrota do wchłaniania substancji szkodliwych np.: metali ciężkich, które następnie w organizmie ulegają bioakumulacji powodując rozmaite dysfunkcje organizmu.
Zaburzenia czynności przewodu pokarmowego objawiają się w postaci przewlekłych zaparć lub biegunek. Przy normalnym składzie flory bakteryjnej w poszczególnych częściach przewodu pokarmowego mówimy o istnieniu eubiozy. Wszystkie zaburzenia to dysbiozy. Stosowanie antybiotyków zaburza skład flory bakteryjnej. Dlatego też konieczne jest zastosowanie kuracji odtwarzającej florę fizjologiczną przewodu pokarmowego po każdej terapii antybiotykami.
Grzybice przewodu pokarmowego są również wynikiem dysbiozy przy czym uszkodzona błona śluzowa przewodu pokarmowego i niedobór fizjologicznej flory bakteryjnej sprzyjają silnemu namnożeniu się grzybów.
Nieuszkodzone błony śluzowe przewodu pokarmowego pełnią rolę tarczy ochronnej przeciwko antygenom dzięki Immunoglobulinie A, która jest produkowana w tkance limfatycznej błony śluzowej jelita krętego, a następnie wraz z krwią jest transportowana do wszystkich błon śluzowych, co w ten sposób zabezpiecza obronę immunologiczną w odległych narządach: płucach, zatokach szczękowych, czołowych, jamy ustnej.
Immunoglobulina A (Iga) jest drugą co do częstości występowania immunoglobulin w organizmie. Neutralizuje ona wirusy i toksyny jak również aglutynuje bakterie i cząsteczki antygenów. Wszelkie dysfunkcje przewodu pokarmowego prowadzą do miejscowego niedoboru Iga skutkiem czego jest obniżona odporność immunologiczna błon śluzowych w całym organizmie i zwiększona podatność na schorzenia jelitowe /namnożenie flory jelitowej/, schorzenia płuc, zatok obocznych nosa.
Dlatego szczególnie istotną uwagę zwraca się na utrzymanie eubiozy poprzez utrzymanie fizjologicznej flory bakteryjnej przewodu pokarmowego. Jest ono integralnie związane z racjonalnym odżywianiem.
W następnym numerze – c.d. o żywności funkcjonalnej.