– Przez osiem ostatnich lat pracowałam w UM w Wołominie – początkowo na stanowisku osoby odpowiedzialnej za utrzymanie czystości i porządku oraz za zieleń miejską. Zdobyte wcześniej w urzędach stołecznych doświadczenie oraz ukończone studia na wydziale architektury krajobrazu ułatwiły mi podjęcie decyzji – chcę robić więcej!

Wołomin otrzymał pieniądze unijne na rekultywację wysypiska w ramach programu, którego integralną częścią była selektywna zbiórka odpadów. Miałam przyjemność pracować przy tym projekcie właściwie od samego początku, szybko stało się jasne, że cały projekt nie powiedzie się bez edukacji ekologicznej – i nie mówimy tu o dzieciach… Tak zrodził się pomysł na „Czysty Wołomin”, który nabrał realnych kształtów dzięki ścisłej współpracy z Fundacją Nasza Ziemia w 2003 r. W program selektywnej zbiórki odpadów zaangażowało się blisko 80% mieszkańców gminy, zorganizowaliśmy pierwszą „majówkę w segregowni”, która przekształciła się z czasem w pikniki ekologiczne w parku Wodiczki przy ul. Moniuszki.

– Od kilku miesięcy nie pracujesz już w Wołominie, podjęłaś współpracę z Fundacją Nasza Ziemia.

– Koordynuję kilka projektów prowadzonych przez fundację, w tym „Czysta Gmina” – program, z którego swój początek wziął „Czysty Wołomin”. Zajmuję się też portalem recykling.pl, który wkrótce przejdzie poważną zmianę – mam nadzieję, że na lepsze. Trzeci z fundacyjnych projektów to „Sprzątanie świata – Polska” – marka rozpoznawalna od lat.

– Weszła właśnie w życie nowa ustawa o utrzymaniu czystości i porządku – jakie zmiany przygotował nam ustawodawca?

– Czeka nas tzw. podatek śmieciowy. Trudny temat dla gmin – pozostawiono im trzy warianty sposobu naliczania opłat za wywóz śmieci. Najprostszy z nich to płacenie od osoby – może okazać się mocno niesprawiedliwy w wypadku gmin, w których wielu mieszkańców jest niezameldowanych. Otworzą się też furtki dla osób próbujących uniknąć płacenia, „bo córka już z nami nie mieszka”. Jest oczywiście możliwość przeprowadzenia kontroli przez urzędników, ale nie jest to dobre rozwiązanie – choćby dlatego, że urzędnik musi taką kontrolę zapowiedzieć na siedem dni wcześniej.

Druga możliwość: wysokość opłat za śmieci uzależniona jest od ilości zużytej wody. Ucierpią na tym z pewnością rodziny z kilkoma córkami okupującymi łazienkę… Problemem będzie też rozliczenie domów z własnym ujęciem wody.

Trzecia możliwość: opłata zależna od metrażu, na pewno bardzo krzywdząca dla samotnych ludzi mieszkających w starych, rodzinnych domach. Największym problemem będzie jednak ściągalność tych opłat – choćby od ludzi bezrobotnych czy utrzymujących się dzięki opiece społecznej.

– Ale przecież podatek śmieciowy funkcjonuje w niektórych gminach w Polsce od jakiegoś czasu. Jak to przebiega w praktyce?

– Trzeba pamiętać, że w tych gminach wprowadzono podatek śmieciowy po przeprowadzeniu referendum, więc mieszkańcy byli zainteresowani wprowadzeniem tego rozwiązania. Poza tym to gminy małe, gdzie mieszkańcy się znają i mają silniejsze poczucie wspólnoty.

– Samorządowcy są przerażeni podatkiem śmieciowym – dlaczego?

– Bo to wielka niewiadoma. Gmina ma wziąć na siebie obowiązek odbioru śmieci od mieszkańców i pokryć wszelkie koszty z wpływów z opłat przez nich wnoszonych. Nie wiemy, ile będzie tych śmieci – w gminach, w których podatek już działa, ilość odpadów trafiających „do systemu” wzrosła nieraz dwukrotnie. Nie wiemy również, ile pieniędzy wpłynie od mieszkańców – a koszty trzeba pokryć. Samorządy boją się po prostu, że ich budżety tego nie wytrzymają.

– Jaka jest więc metoda egzekwowania tych opłat? Co grozi mieszkańcom, którzy będą ich unikali?

– Na pewno nie przyjdzie straż miejska – za egzekucję należności odpowiadają urzędnicy. Trzeba pamiętać, że jest to rodzaj podatku i możliwości prawne jego pobrania od mieszkańca są takie same, jak każdego innego podatku, łącznie z wizytą komornika.

– Łatwo się domyślić, że opłaty będą wyższe. O jakich kwotach mówimy?

– Prognozy i analizy wskazują, że przy naliczaniu „od głowy” może to być koszt około 20 zł od osoby. Przy czteroosobowej rodzinie daje to sumę 80 zł miesięcznie – więc niemało.

– Czy skończy się bezpłatny odbiór odpadów segregowanych funkcjonujący dziś w Wołominie?

– Ustawodawca przewidział obowiązek zróżnicowania stawek w zależności od tego, czy są one posegregowane czy nie, więc za śmieci segregowane będziemy płacić, ale mniej.

– Zachęcasz władze gmin do zwiększenia możliwości działania straży miejskich. Dlaczego – i w jaki sposób?

– Wydaje się, że na przykład osoby palące śmieci w piecach CO są dziś bezkarne i nic z tym nie można zrobić. Owszem, można – i jest to bardzo proste, to jedynie sprawa wydania odpowiedniej decyzji ze strony burmistrza. W wypadku zgłoszenia strażnicy mogliby wejść na teren posesji i w razie potwierdzenia podejrzeń – wyciągnąć konsekwencje. Nie jest to żaden kłopot formalny – wystarczą upoważnienia dla konkretnych strażników. Co ciekawe, w miejscach, gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza, kontroli można dokonać w każdej chwili, przez całą dobę, bez wcześniejszego jej zapowiadania. To naprawdę działa – w Krakowie, Rzeszowie czy Bielsku-Białej. A ten dokładnie problem – spalanie śmieci w piecach CO – jest w naszej okolicy naprawdę poważny. Czuję to po każdym powrocie z Warszawy, kiedy tylko wysiądę z autobusu…

Ponad 130 domków zbudowanych ze zużytych pudełek, puszek, butelek i innych z pozoru bezużytecznych już przedmiotów zbudowali uczniowie szkół podstawowych z terenu całej gminy Wołomin. Z tych prac, jak również z przedmiotów wykonanych podczas trwających od połowy września pilotażowych warsztatów „Ekologia w sztuce” powstała niecodzienna wystawa, którą można było obejrzeć w sobotę 17 grudnia podczas podsumowania programu.

Autorski program pilotażowych warsztatów „Ekologia w sztuce” został napisany i przeprowadzony przez Elżbietę Zdrodowską. Założenia do niego przygotowane zostały przy współpracy z dyrektor ZEASiP Haliną Bonecką i prezesem Mazowieckiego Forum Biznesu, Nauki i Kultury Teresą Urbanowską.

We wszystkich szkołach podstawowych Miasta i Gminy Wołomin odbyły się warsztaty prowadzone przez Elżbietę Zdrodowską, podczas których dzieci z klas I–IV dowiedziały się, że z pozoru niepotrzebne już przedmioty mogą zmienić swoje przeznaczenie, jeśli je odpowiednio zmodyfikujemy. Podobne warsztaty Elżbieta Zdrodowska przeprowadziła z nauczycielami.

W trakcie trwania projektu jego młodzi uczestnicy przygotowali prace konkursowe, budując z odpadów eko-miasteczko. Przeszły one oczekiwania organizatorów. Jury w składzie: Joanna Pełszyk – przewodnicząca gminnej komisji oświaty, Halina Bonecka – dyrektor ZEASiP, Teresa Urbanowska – prezes MFBNiK oraz Katarzyna Pawluk – plastyczka z ZS nr 3 w Wołominie miało nie lada problem z dokonaniem wyboru najpiękniejszych prac. – Dlatego też kilka dni przed finałem postanowiliśmy zrobić wszystko, aby każde dziecko biorące udział w konkursie zostało nagrodzone – mówi Teresa Urbanowska.

Projekt współfinansowany przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie oraz Gminę Wołomin zakładał nagrody za zajęcie I, II i III miejsca, trzy wyróżnienia i dyplom za uczestnictwo.

Dzięki zaangażowaniu radnych: Joanny Pełszyk i przewodniczącego Rady Miejskiej Marcina Dutkiewicza oraz Burmistrza Wołomina tych wyróżnień mogło być o 12 więcej. Swoją nagrodę w postaci karnetu na warsztaty w pracowni Zdroda Art przyznała Elżbieta Zdrodowska, nagrodę ufundowało również Mazowieckie Forum Biznesu, Nauki i Kultury. Wołomińskie MZO zadbało o to, aby każde z dzieci otrzymało okolicznościowy upominek.

Całkowity koszt realizacji zadania wynosi 14 000,00 zł ? 4000,00 zł to zaangażowanie środków własnych. Termin realizacji zadania: 19 września – 31 grudnia 2011 r., zakończenie zadania ? do 31 stycznia 2012 r.

Zadanie jest realizowane w Szkole Podstawowej w Majdanie, Szkole Podstawowej w Zagościńcu, Szkole Podstawowej w Starym Grabiu, Zespole Szkół w Duczkach, Zespole Szkół w Czarnej, Zespole Szkół w Ossowie, Zespole Szkół nr 2, Zespole Szkół nr 4, Zespole Szkół nr 5 w Wołominie, Szkole Podstawowej nr 3 oraz w Szkole Podstawowej nr 7 w Wołominie.

Program ?Ekologia w sztuce – pilotażowe warsztaty ekologiczne dla dzieci z terenu Gminy Wołomin? prowadzony jest w pierwszym okresie roku szkolnego 2011/2012, w 11. szkołach podstawowych w wymiarze 6 godzin lekcyjnych, w 12-osobowej grupie dzieci w wieku 9 i 10 lat. W trakcie zajęć dzieci z terenu Gminy Wołomin będą tworzyły ciekawe przedmioty dekoracyjne ? np. użytkowe, artystyczne – przy użyciu surowców wtórnych, uzyskanych w drodze segregacji. Celem zajęć jest: uwrażliwienie dzieci na ekologię, uzmysłowienie dzieciom, że praktycznie wszystkie surowce wtórne typu słoiki, plastik, drewno, itp. można ponownie wykorzystać nadając im nowe znaczenie, nową wartość, a niekiedy nową funkcję, np. odpowiednio udekorowany słoik na weki staję się lampionem ogrodowym, pojemnikiem na kredki, wazonikiem ? prezentem, itp.

W czasie trwania programu dzieci będą gromadziły (zbierały) surowce wtórne, które posłużą podczas warsztatów jako podstawowy materiał do tworzenia. Posłużą one również do uwieńczenia warsztatów ?ekoartystycznych? w formie nowoczesnej rzeźby.

Oprócz uczestniczenia w warsztatach, każde dziecko na początku zajęć otrzyma dodatkowe zadanie tzw. domowe, polegające na zbudowaniu swojego wymarzonego domu z surowców wtórnych. Z tych domów na zakończenie projektu powstanie wspólne ekomiasteczko.

Warsztaty w każdej szkole zostaną poprzedzone tzw. zajęciami zapoznawczymi, w trakcie tych zajęć dzieci wykonają wizytówki z własnym imieniem i nazwiskiem oraz nastąpi ogłoszenie i zapoznanie dzieci z zasadami zadania realizowanego w domu: ?Mój wymarzony dom? ? zadania konkursowego.

Dzieci wykonują dom przez cały okres trwania programu w domu (można będzie przynosić projekt lub model do konsultacji). Pod koniec trwania programu dzieci przynoszą swoje ?dzieła? i wspólnie tworzą ekologiczne miasteczko.

Tematyka warsztatów w poszczególnych szkołach (grupach) przedstawia się następująco:

1) Pudełko na skarby- ozdabianie (malowanie, oklejanie). Rozmowa na temat zbierania rzeczy do wtórnego wykorzystania.

2) Wykonywanie lampionów, pojemników na kredki, wazów ze słoików.

3) Wykonywanie serwetników.

4) Wykonywanie kręgli z plastikowych butelek ? oklejanie, ozdabianie, nadawanie dowolnego kształtu.

5) Wymyślanie i tworzenie gier planszowych z materiałów typu kapsle, nakrętki, płyty CD itp. ?z instrukcją obsługi i opakowaniem.

6) Ozdabianie starych przedmiotów z użyciem różnych technik plastycznych np. decoupage (technika serwetkowa).

7) Malowanie na szkle – malowanie słoików, szklanek, butelek, tafli szkła ze starych obrazów.

8) Wykonywanie biżuterii (wisiory z guzików, klocków lego, bransoletek z dżinsów, materiału, filcu.

9) Wykonanie wspólnej rzeźby (zielonego smoka wypluwającego kolorowe kwiaty i ziejącego świeżym powietrzem) z makulatury typu gazety, plastik.

10) Wykonanie ?eko-lalki? dbającej o środowisko naturalne ? pełna dowolność wykonania pracy.

11) Instalacja (nowoczesna rzeźba) z odpadów ? wykonanie i malowanie.

W trakcie realizacji programu równolegle prowadzone jest szkolenie dla 11. nauczycieli ze szkół podstawowych w celu przygotowania ich do prowadzenia w przyszłości takich zajęć z dziećmi, w swoich szkołach. Zakłada się, że zajęcia realizowane w ramach tego projektu będą zajęciami pilotażowymi i będą kontynuowane w przyszłości, w szkołach Gminy Wołomin, stąd plan szkolenia nauczycieli w tym zakresie.

Warsztaty będą dokumentowane materiałem zdjęciowym wykonywanym przez Partnera. Ponadto Partner zadba o promocję programu w prasie lokalnej i Internecie. Z dokumentacji powstanie kronika, która posłuży jako materiał dydaktyczny w edukacji ekologicznej dzieci szkół prowadzonych przez Gminę Wołomin. Koszty promocji programu zostaną pokryte ze środków własnych Wnioskodawcy (tj. środki finansowe zabezpieczone są w planie finansowym Zespołu Szkół nr 4 im. Marynarki Wojennej RP w Wołominie ? 2000,00 zł).

Ponadto ze środków własnych zostanie sfinansowany zakup materiałów i wyposażenia dla grup w wysokości 2000,00 zł ? środki zabezpieczone w planie finansowym ww. Szkoły.

Na zakończenie programu zostanie ?zmontowane? ekomiasteczko, nastąpi podsumowanie projektu, wręczenie dyplomów, nagród i wyróżnień.

Dyrektor ZEASiP w Wołominie
Halina Bonecka

Na spotkaniu został omówiony aktualny profil działania Miejskiego Zakładu Oczyszczania,

Przedstawione zostały informacje na temat zmian jakie zakład zobowiązany jest wprowadzić po wejściu w życie nowych przepisów w ustawie o utrzymaniu i czystości i porządku w gminach. – Zakładamy rozbudowę kompostowni, segregowni, przedłużenie funkcjonowania składowiska odpadów o kolejne kilkadziesiąt lat. Chcemy być regionalnym zakładem utylizacji odpadów ? mówił, prezentując wizje rozwoju MZO, Radosław Wasilewski, p.o. dyrektora MZO.

W trakcie spotkania głos zabrał również Jacek Szewczyk, kierownik działu gospodarki odpadami w MZO, inż Andrzej Skalmowski, współpracujący od lat z MZO inżynier, wieloletni pracownik Politechniki Warszawskiej oraz Krzysztof Choromański, jeden z autorów nowej ustawy. Spotkanie było skierowane głównie do radnych i burmistrzów Wołomina, którzy mają podjąć decyzję w sprawie przekształcenia MZO w spółkę i jej rozbudowy, m.in. wprowadzenia modułu energetycznego i innych instalacji umożliwiających takie procesy jak biosuszenie.

Głównym zadaniem Miejskiego Zakładu Oczyszczania jest dążenie do ogólnokrajowych standardów w zakresie ochrony środowiska. Firma ubiega się o certyfikaty ISO w zakresie zarządzania i ISO środowiskowe.

Dyrektor MZO podkreślał znaczenie firmy na rynku lokalnym. Gdyby Miejski Zakład Oczyszczania został rozbudowany miałby możliwość współpracy nie tylko z Gminą Wołomin, lecz także z pozostałymi gminami Powiatu Wołomińskiego. Nasze działania mogłyby przynosić dochody, które zasilałyby budżet gminy. Wypracowane przez nas dochody inwestowalibyśmy w infrastrukturę gminy ? mówił prezentując propozycję zakładu.

Głównym i dosyć nowatorskim pomysłem, który jednak ma szansę się przyjąć, jest stworzenie instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Dzięki nowej technologii zbudowany moduł energetyczny wytwarzałby jedno z trzech dóbr: prąd, ciepło lub paliwo.

Byłaby to instalacja mogąca obsłużyć cały region. Jako, że jest to dla wołomińskiego samorządu temat trudny i w wielu aspektach nowy, przysłuchujący się prezentacji radni chcieli usłyszeć jak najwięcej informacji. – Czy MZO nie będzie rywalizowało z Zakładem Cieplnym? – pytał Marek Górski. – Czy MZO nie bierze na siebie zbyt wiele? – chciał wiedzieć Dominik Kozaczka.

Radosław Wasilewski jednak uspokajał. – Nie zamierzamy być konkurencją dla ZEC. Po przetworzeniu powstanie produkt i to władze miasta zadecydują, co z nim zrobimy dalej. Potencjał MZO i zasoby, które firma posiada, pozwalają na wiele działań. To co dziś Państwu zaprezentowaliśmy to efekt wspólnych ustaleń z załogą, która uważa, że damy radę ? podkreślał.

Czy samorządy zaakceptują przedstawione propozycje, na razie nie wiadomo. Zarówno przed kierownictwem MZO, jak też przed radnymi i burmistrzami Wołomina stoi duże wyzwanie. Na podjęcie ostatecznych decyzji nie ma zbyt wiele czasu, gdyż nowa ustawa daje samorządom tylko 18 miesięcy na dostosowanie posiadanych instalacji do nowego prawa.

Urszula Wysocka
Teresa Urbanowska

- Od września będzie Pani prowadziła zajęcia artystyczne w 11 szkołach na terenie gminy Wołomin. Na czym dokładnie będą polegały i w których placówkach będą przeprowadzane?

- Zajęcia artystyczne będą prowadzone we wszystkich szkołach podstawowych w Gminie Wołomin pod nazwą ?Ekologia w sztuce?. Projekt ma na celu uwrażliwienie dzieci na ekologię, uzmysłowienie, że słoiki, plastik, drewno itp. można ponownie wykorzystać, nadając im nowe znaczenie: wazon ze słoika, czy pojemnik na kredki z pudełka po lodach. Dzieci będą zbierały surowce wtórne, które wykorzystają jako podstawowy materiał do tworzenia i konkursu ogłoszonego w trakcie trwania całego przedsięwzięcia. Z tego wszystkiego co zgromadzimy pod koniec warsztatów zostanie zbudowana nowoczesna rzeźba i zostaną wykonane prace konkursowe z czego uczestnicy zbudują wspólne ekomiasteczko.

- Z jakich środków będą finansowane te zajęcia?

- Z propozycją zorganizowania takich zajęć pilotażowych zwróciła się do mnie redaktor ?Życia? Teresa Urbanowska, która jest również Prezesem stowarzyszenia ?Mazowieckie Forum Biznesu Nauki i Kultury?. Zarówno stowarzyszenie jak i tygodnik Życie Powiatu na Mazowszu od lat inicjują i patronują różnym akcjom i działaniom społecznym w tym również ekologicznym. Przed wakacjami w ubiegłym roku napisałyśmy wspólnie z Dyrektor ZEASiP Haliną Bonecką projekt do WFOŚ. Został on pozytywnie oceniony. Fundusz przyznał 80% dofinansowania na realizację naszego projektu.

- W jaki sposób będą odbywały się te zajęcia i do kogo są skierowane?

- W każdej ze szkół zajęcia te są przewidziane dla dwanaściorga chętnych dzieci w wieku 9-10 lat. Będą to zajęcia pozalekcyjne.

Oprócz tego poprowadzę warsztaty dla 11 nauczycieli z Gminy Wołomin z którymi podzielę się doświadczeniem i umiejętnościami na tyle, aby mogli w przyszłości podobne warsztaty samodzielnie prowadzić w swoich szkołach. Warsztaty dla nauczycieli, dzięki uprzejmości dyrektor Małgorzaty Posmyk, będą odbywały się w wołomińskiej ?czwórce?.

Mogłabym w przyszłości zostać promotorem przedmiotu o nazwie Sztuka w Ekologii, a Gmina Wołomin mogłaby zostać jego liderem.

Jeżeli ta forma zajęć sprawdzi się wystąpimy z propozycją wprowadzenia do szkół podstawowych przedmiotu o takiej nazwie.

- Gdyby inne gminy chciały realizować podobne zajęcia, w swoich szkołach, byłaby Pani chętna?

- Gdyby były takie potrzeby to oczywiście, że tak. W ramach programu zostanie ?przeszkolona? grupa 11 nauczycieli, którzy będą rozpowszechniali ?Sztukę w Ekologii?. Marzy nam się, aby stworzyć w Wołominie w jednej ze szkół podstawowych ?Bazę ekologiczną? i z tej Bazy rozszerzać nasze działania na kolejne szkoły, które będą tworzyły kolejne mniejsze bazy tzw. Satelity a wówczas nasze działania jak pajęczyna rozejdą się na poszczególne okoliczne szkoły – na początek w Powiecie Wołomińskim a w przyszłości być może i na cały kraj…

- Skąd u Pani zainteresowanie recyklingiem?

- Jestem instruktorką zajęć manualnych od 2005 roku. Na warsztatach, z uwagi na okrojony budżet w Miejskich Ośrodkach Kultury, zawsze próbowałam wykorzystywać materiały nadające się do powtórnego użytku (tzw. recykling). Początkowo było to ?Na szkle malowane?, gdzie oprócz starych pociętych szyb z okien, oszlifowanych przez zaprzyjaźnionego szklarza, używaliśmy słoików, butelek, szklanek, talerzy. Dzięki temu z przedmiotów wycofanych z użytku tworzyliśmy małe dzieła sztuki. Dzieci i dorośli oprócz nowych przedmiotów i wiedzy z zakresu malowania na szkle nabywali świadomości, że poprzez recykling mogą nadać nowe znaczenie bezużytecznej rzeczy. Jednak zajęcia ?na szkle malowane? były drogie z uwagi na ceny farb czy konturówek. Wymyśliłam więc warsztaty artystyczne z użyciem odpadów nadających się do recyklingu. Zaczęłam zbierać pudełka, rurki po folii aluminiowej, butelki, szklanki, słoiki i inne ciekawe materiały. Dołożyłam dodatki takie jak koraliki czy piórka. I zaczęła się niezapomniana przygoda dla osób uczestniczących w warsztatach, która trwa do dziś. Jakież zdumienie panowało wśród rodziców, kiedy dzieci ze słoików wyczarowywały piękne wazony, lub ze starej pończochy z użyciem kilku piórek, waty i drucika słodkiego kurczaczka na Wielkanoc. Stawiałam sobie zadanie aby moje warsztaty pobudzały wyobraźnię, wspomagały podejmowanie samodzielnych decyzji. Przy okazji nieświadomie zaczęłam uczyć recyklingu, segregacji i wyłapywania ze śmieci rzeczy ?ważnych?. Nad istotą tych poczynań zaczęłam się zastanawiać, kiedy dzieci i rodzice zaczęli przynosić na warsztaty różne odpady: pudełka po butach, jogurtach, maśle, stare tapety, tekstylia. To rozbudzało świadomość uczestników zajęć i stawało się materiałem na wagę złota i na dodatek za darmo. Zdałam sobie sprawę jak bardzo ważna jest dzisiaj świadomość wyciętego drzewa, zużywania prądu, wody, marnotrawienia papieru itp., dlatego też postanowiłam bardzo poważnie działać właśnie w tym kierunku.

Rozmawiała Sylwia Kowalska

Tylko trzy takie maszyny jak na razie pracują na polskich składowiskach.

- Dzięki uprzejmości firmy Bergerat Monnooyear autoryzowanego dilera CAT, mamy niepowtarzalną okazję sprawdzić nowoczesne technologie i efektywność pracy tej maszyny. Chyba każdy zarządca składowiska chciałby mieć u siebie taki sprzęt. Pod względem komfortu i efektywności pracy nieporównywalny do maszyn, którymi obecnie dysponujemy. Jeśli uda nam się zdobyć przychylność władz Urzędu Marszałkowskiego i w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami zostanie uwzględnione nasze składowisko jako obiekt regionalny, to nie wykluczamy, że w przyszłości będziemy zainteresowani zakupem takiej maszyny? relacjonuje Kierownik Działu Gospodarki Odpadami, Jacek Szewczyk.

Składowisko w Starych Lipinach w Gminie Wołomin to obecnie jedyne czynne składowisko odpadów na terenie Powiatu Wołomińskiego.

Redakcja

Audyt zlecono firmie Cities Lighting Consultants Sp. z o. o., której za usługę zapłacono 49 tys zł. W porównaniu z kwotą, jaką w skali roku gmina zaoszczędzi, były to dobrze wydane pieniądze. ? Pierwsze oszczędności mają szansę pojawić się po audycie. Da to możliwość negocjacji cen z zakładem energetycznym. Przykładowo w Ciechanowie po audycie oszczędności wyniosły około miliona zł, w Puławach ? ok. 600 tys. zł. ? mówił podczas spotkania z mediami Maciej Suchecki, wiceprezes spółki.

Audyt przedstawia analizę kosztów oraz zużycia energii elektrycznej. Pod lupę wzięto również natężenie prądu w oświetleniu ulicznym miasta i gminy.

W ubiegłym roku Gmina Wołomin na energię elektryczną wydała blisko 1,2 miliona zł. Szacuje się, że dzięki audytowi w kolejnych latach zapłaci o 400 tys zł rocznie mniej. Zaoszczędzone pieniądze będzie można przeznaczyć na inne zadania. Przeprowadzenie audytu wymuszają niejako normy prawne, które zobowiązują gminy do sporządzenia prognozy dla zaopatrzenia w energię sieci oświetleniowej. Firma Cities Lighting Consultants Sp. z o. o. prowadzić będzie pomiary i analizy do końca sierpnia. Na ulicach możemy spotkać wyposażone w specjalistyczną aparaturę pomiarową samochody.

Dane zebrane podczas tych pomiarów i obserwacji oświetlenia pozwolą, z jednej strony na wprowadzenie oszczędności przy opłacie samych rachunków bieżących, z drugiej zaś pokażą w jakim stanie obecnie jest oświetlenie uliczne. Dowiemy się co można i co należałoby poprawić. ? Musimy oszczędzać wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. Udaje się wygospodarować oszczędności w wyniku przeprowadzanych przetargów na realizację inwestycji wszystko wskazuje na to, że uda się nam również zmniejszyć koszty energii elektrycznej na poziomie 30 ? 40% ? informuje na łamach wydawanego przez Urząd Miejski „Pulsu Wołomina” Ryszard Madziar, burmistrz Wołomina.

ech/tur

- Zainicjował Pan konferencję poświęconą gospodarce odpadami. Jaki był cel zorganizowanej konferencji?

- Stoimy w przededniu rewolucyjnych zmian w zakresie gospodarki odpadami w Polsce. Jako przewodniczący Komisji Rozwoju Gospodarczego chciałem zapoznać się z aktualną sytuacją w naszym terenie, a także przybliżyć samorządom z naszego powiatu wprowadzane zmiany. Musimy zdawać sobie sprawę z jak dużym wyzwaniem zmierzymy się w najbliższym czasie. Już dziś posłowie przygotowują ustawę zmieniająca diametralnie prawo śmieciowe.

Podczas konferencji pojawił się pomysł stworzenia związku gminnego, czy też spółki celowej, ale to będzie tematem następnych konferencji z udziałem wójtów i burmistrzów. To jak ten problem zostanie w ostateczności rozwiązany zależy od szefów naszych samorządów.

- Jakie wnioski komisja wyciągnęła z tej konferencji?

- Jestem pod wrażeniem ilości i składu osobowego biorącego udział w tej konferencji. Brali w niej udział przedstawiciele wszystkich gminnych samorządów powiatu, a prezentacje przedstawili przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska oraz związku Miast Polskich. W mojej ocenie spotkanie było merytoryczne, a jego uczestnicy aktywnie brali w nim udział o czym świadczy poziom dyskusji. Chociaż konferencja trwała kilka godzin to i tak nie wyczerpaliśmy całej tematyki. Uczestnicy zaapelowali do organizatorów o zorganizowanie kolejnego spotkania. W związku z tym już dziś się do niego przygotowujemy. Będzie ono poświęcone konkretnym rozwiązaniom i tzw. dobrym praktykom, które już funkcjonują w niektórych miejscach naszego kraju.

- A co do konkretów?

- Powiat wołomiński, w sytuacji, gdyby doszło do zamknięcia składowiska odpadów w Lipinach Starych, będzie miał nie lada problem. To ostatnie czynne składowisko na terenie powiatu. Trzeba przyznać, że jest ono dobrze zarządzane i perspektywiczne na najbliższe lata. Warto pamiętać, że ciągle sprawą otwartą są plany odnośnie Zielonki i terenu poligonu, ale na dzień dzisiejszy obiekt tam jeszcze nie funkcjonuje. W tej sytuacji ważne jest podjęcie jak najszybszych działań, które scalą i ukierunkują wszystkie działania, bo to już ostatni moment na podjęcie rozmów i znalezienie wspólnego rozwiązania dla tego problemu. Rolą starostwa i komisji, której przewodniczę, jest tu inicjowanie spotkań, umożliwienie ich odbycia oraz ich moderowanie.

- Zastanawia mnie, skąd Pan, historyk w gospodarce odpadami?

- Jako wiceburmistrz w Tłuszczu przez ostatnią kadencję zajmowałem się gospodarką odpadami i ochroną środowiska. Poznałem problematykę i jestem nią zainteresowany. Byłem współtwórcą projektu sortowni i kompostowni w Wólce Kozłowskiej przy zamkniętym już wysypisku, które jest wśród 7 najlepszych projektów RPO Województwa Mazowieckiego skierowanych do dofinansowania i realizacji.

W tym miejscu chciałem podziękować staroście powiatowemu za umożliwienie zorganizowania konferencji, Przewodniczącemu Komisji Bezpieczeństwa i ochrony środowiska Andrzejowi Olszewskiemu za współorganizację i szczególne podziękowania dla Pani Naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska za pomoc merytoryczną i techniczną naszego spotkania.

Mające wejść w życie przepisy ograniczające emisję między innymi CO2 do atmosfery stawiają duże wymagania przed Polskim przemysłem energochłonnym w tym szczególnie przed ciepłownictwem. Od problemu nie ucieknie również wołomiński ZEC, zaopatrujący w ciepło i ciepłą wodę osiedla mieszkaniowe i instytucje publiczne. Zakłady tego typu muszą już dziś myśleć o tym jak przystosować się do wymogów unijnych jakie niebawem przed nimi staną.

O działaniach ZEC-u w Wołominie zmierzających do rozpoczęcia kogeneracji, czyli wytwarzaniu energii cieplnej i elektrycznej w jednym procesie technologicznym pisaliśmy na łamach ?Życia? w ubiegłym roku. Zakład przygotowuje się do wprowadzenia tej technologii od kilkunastu miesięcy.

Koszt planowanej inwestycji to kwota ok. 12-14 milionów złotych. Na tak drogą inwestycję przedsiębiorstwo stara się pozyskać środki. W ubiegłym tygodniu ZEC trafił na listę rankingową Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i po akceptacji przez Ministerstwo Ochrony Środowiska ma realną szansę na otrzymanie niskoprocentowej pożyczki z ewentualną możliwością 30% jej umorzenia.

Pożyczka na jaką może liczyć przedsiębiorstwo stanowi około 70% kwoty całości inwestycji. W ramach inwestycji powstaną dwa silniki napędzane gazem produkujące po 2 mega-waty energii cieplnej i energii elektrycznej każdy. ? Przyjęliśmy optymalne założenia techniczne, aby zespół kogeneracyjny pracował przez cały rok. W praktyce oznacza to, że na okres letni będzie można wygasić piece węglowe, a wytworzona energia z kogeneracji wystarczy do zaopatrzenia Wołomina w ciepłą wodę oprócz niej produkować będziemy prąd ? twierdzi Wojciech Dąbrowski, członek zarządu ZEC-u.

Instalacja systemu wytwarzającego w jednym procesie energię cieplną i elektryczną generuje wiele korzyści. – Kogeneracja to najbardziej efektywny sposób produkcji energii. Zakłady, które wprowadzają u siebie taką technologię promowane są żółtymi certyfikatami, zbywalnymi prawami majątkowymi, które dzisiaj wyceniane są na 120 zł. za każdą mega-wato godzinę energii elektrycznej wyprodukowaną w tej technologii. Dzięki produkcji energii w kogeneracji do atmosfery trafia około 30% CO2 mniej, ale też o około 30% mniej zużywa się paliwa w stosunku do węgla ? co oznacza również 30% oszczędności w wydatkach na surowiec będący paliwem ? przekonuje nasz rozmówca.

Z szacunkowych wyliczeń wynika, że wprowadzenie kogeneracji da zakładowi zwiększenie rocznych dochodów o kwotę od 2 do 3 milionów złotych, które przez pierwszych kilka lat będą przeznaczane na spłatę pożyczki.

Dziś wiele zakładów w Polsce stoi przed wyzwaniem dostosowania do określonych przez UE bezpłatnych limitów emisji CO2. Od 2013 roku mogą one być ograniczone nawet o 20%, a w kolejnych latach corocznie o kolejne 10% a w 2027 r. mają całkowicie być Polsce odebrane. Wtedy trzeba będzie za uprawnienia do emisji płacić co nie pozostanie bez wpływu na ceny energii. Kogeneracja to jeden ze sposobów, aby łagodzić dla klientów takich przedsiębiorstw jak nasze skutki restrykcyjnej polityki Unii Europejskiej w tym zakresie. Unia Europejska chce odchodzić od węgla stąd te ograniczenia ale jest to tylko autorska polityka Unii, bowiem w świecie widzimy tendencję wręcz odwrotną ? powrót do węgla, bo jest paliwem najtańszym. W ogóle cała dyskusja na temat ograniczenia emisji CO2 do atmosfery w Unii jest wielce kontrowersyjna po pierwsze tylko 7% emisji CO2 do atmosfery pochodzi z gospodarki, na świecie wydobywa się 6 mld. ton węgla rocznie z tego w Unii tylko kilka procent a po drugie ta polityka odnosi przeciwny skutek ponieważ z terenu krajów Unii ucieknie cały przemysł energochłonny. Szczególnie dotyczy to Polski jako kraju opartego na węglu.

Kolejną ważną kwestią jest tematyka gospodarki odpadami i ich utylizacja. W Polsce przetwarza się tylko 5 % odpadów, a np. w Szwajcarii 100 %. W Europie gorsza od nas jest tylko Chorwacja. Wykorzystywanie odpadów będzie możliwe w takim stopniu jak w innych krajach, dopiero jak zmieni się nasza świadomość w tej kwestii. Podczas ostatniej wizyty w Polsce król Szwecji Karol XVI Gustaw zachęcał do utylizacji odpadów i jako przykład wskazał dzielnicę Sztokholmu Royal Seaport, gdzie 95 % odpadów się utylizuje a nie składuje. Z termicznej utylizacji odpadów uzyskuje się prąd i ciepło, a z oczyszczalni uzyskuje się biogaz, który napędza miejskie autobusy.

- My dopiero stoimy przed wybraniem naszej drogi ? wyjaśnia Dąbrowski. Teresa Urbanowska

Pasją Eli Zdrodowskiej jest tworzenie pięknych rzeczy z odpadów, niepotrzebnych rzeczy, popsutych przedmiotów. Cyklicznie będziemy uczyć się jak w prosty, tani i ekologiczny sposób zrobić coś nowego i niepowtarzalnego dla siebie lub w prezencie dla kogoś bliskiego.

Rozpoczął się sezon grilli i spotkań w ogrodzie. Nie ma nic piękniejszego niż wieczorową porą rozświetlić takie miejsce kolorowymi lampionami…

Aby wykonać takie oryginalne przedmioty potrzebne będą: szklane słoiki, rafia (ewentualnie cienkie druciki), sizal, kolorowe kryształki, koraliki (możemy też użyć suszonych kwiatów, otoczaków… tu pole do popisu dla naszej wyobraźni), szybkoschnący klej, nożyczki, świeczki ?tea light?.

Słoiki owijamy cienką warstwą sizalu tak, by uzyskać ażurowy efekt, a finalnie płomień świeczki był widoczny. Sizal przytwierdzamy do słoika szybkoschnącym klejem lub owijając go cienkim drucikiem.

Na rafię (ewentualnie drucik, cienką wstążkę) nawlekamy duże kryształki lub koraliki. W fantazyjny sposób owlekamy nią słoik. Nadmiar sizalu przy krawędzi słoika wycinamy nożyczkami. Do środka wkładamy zapalony ?tea light?.

Do wnętrza lampionu możemy też wrzucić kamyki, by podwyższyć świeczkę. Można też za pomocą drucika wykonać mocowanie, aby móc lampion powiesić w ogrodzie.

Tak wykonany przedmiot może mieć więcej zastosowań. Świetnie sprawdza się też jako wazonik na stoliku u babci, albo pojemnik na kredki na biurku młodej damy.

Sylwia Kowalska