W 10. kolejce trzecioligowych zmagań siatkarzy seniorzy UKS SKOK Wołomin mieli za przeciwnika Mińsko-Mazowiecki Klub Siatkówki z Mińska Mazowieckiego i ulegli mu 2:3.

W pierwszym secie nasi siatkarze sponsorowani przez Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową SKOK Wołomin wystąpili w składzie: 2 – Mirosław Krone, 15 – kapitan Adam Sowa, 13 – Sebastian Kuchta, 4 – Michał Dudziński, 3 – Marcin Stróżyński, 18 – Maksymilian Szuleka i 12 – libero Marcin Szeliga. Przy stanie 4:5 Maksymilian Szuleka wykonał osiem zagrywek w tym trzy asowe. Fragmentaryczny przebieg partii 2:3, 12:6, 20:15 i po 22 minutach gry 25:20 dla UKS SKOK.

W drugim secie przy stanie 20:23 boisko opuścił Mirosław Krone, a jego miejsce na zagrywce zajął Kacper Palonka. Maksymilian Szuleka popisywał się bardzo wysoką skutecznością zagrywki, ale seta również po 22 minutach gry wygrali goście 25:23. W trzecim secie od stanu 4:4 zaznaczyła się wyraźna przewaga naszych siatkarzy – 10:8, 14:12, 16:12, 21:17, którzy ostatecznie po 20 minutach wygrali 25:18.

W czwartym secie role się odwróciły – goście kontrolowali jego przebieg i mimo chwilowej zmiany Mirosława Kronego na Mateusza Witkowskiego wygrali po 19 minutach gry 25:17.

W piątym secie zacięta walka trwała do momentu zmiany stron – 8:7 dla gości. Po zmianie stron nasi zdobyli dwa punkty, a goście siedem i po 10 minutach wygrali go 15:9 i cały mecz 3:2.

W składzie obecni, ale nie grali w meczu: Przemysław Cholewa i Piotr Michalik. Łączny czas meczu to godzina 45 minut.

W niedzielę 29 stycznia nasi seniorzy zagrali w Garwolinie i przegrali 3:1, a w hali OSiR zagrają 2 lutego o godz. 20.30 z Orlikiem Przytyk.

Mieczysław Rosłan

– Kobiety to raczej rzadkość w sportach walki, a już zupełne rodzynki wśród trenerów. Kiedy po raz pierwszy założyłaś kimono?

– Jako sześciolatka trafiłam przypadkiem na trening judo i zrobiło to na mnie wielkie wrażenie: takie duże chłopaki w piżamach się rzucają, aż łomot idzie. Ja też chciałam! Rodzice niechętnie, ale jednak pozwolili, bywałam więc sporadycznie na judo czy samoobronie. Dwa lata później, jako ośmiolatka, trafiłam po raz pierwszy na trening jiu jitsu do sensei Darka Nowackiego. Trudno to sobie dziś wyobrazić, ale wtedy na treningi w Wołominie przychodziło blisko 200 osób!

– Nie wypada wyliczać, ile lat spędziłaś na macie, ale przyznaj się, czy miałaś chwile załamania? Robiłaś sobie urlop od jiu jitsu?

– Pewnie w każdej dyscyplinie i każdy sportowiec ma taki moment. W sztukach walki najczęściej przychodzi on wtedy, kiedy już sporo wiesz, ale nadchodzi czas monotonnego powtarzania i doskonalenia techniki. Zaczynasz zadawać sobie pytanie – po co? Przecież już to znam, umiem… W czasach, kiedy zaczynałam treningi, dodatkowo dziewczynom często próbowano udowodnić, że nie nadają się do tego sportu. Czas pokazał, że w moim akurat wypadku było inaczej! Właściwie jedyna przerwa to kilka ostatnich miesięcy ciąży i kilka tygodni po porodzie, potem znów byłam na macie.

– Jiu jitsu dziś nie brzmi już tak egzotycznie, jak dawniej, ale przypomnijmy czytelnikom, skąd pochodzi.

– To sztuka walki wywodząca się z feudalnej Japonii, jednak znacznie różniąca się od karate, które ma korzenie w sposobie walki wypracowanym przez japońskich chłopów. Jiu jitsu to element szkolenia japońskiego samuraja, a więc szlachcica – sporo w nim anatomicznej wiedzy, dużą wagę przykłada się do walki mieczem. Tradycyjne techniki dziś nie mają zastosowania w sportowej odmianie jiu jitsu – była to sztuka wojenna, więc dążono do zabicia lub skutecznego wyeliminowania z walki przeciwnika. Zaczęto je więc eliminować – najdalej w stronę bezpieczeństwa poszło judo, w którym zupełnie wyeliminowano uderzenia i kopnięcia oraz wiele niebezpiecznych dźwigni i rzutów. W czasach moich początków z tym sportem oprócz bardzo widowiskowych form kata (walki z cieniem) czy samoobrony sportowej istniała wersja full contact, przy której dzisiejsze MMA to łagodna rywalizacja… W części wynikało to zapewne z naszej nieświadomości, ale znikoma ilość kontuzji brała się z długiego cyklu przygotowawczego. Do zawodów nie można było stanąć po roku czy dwóch trenowania jiu jitsu.

– Dziś to już jest możliwe?

– Tak, może stąd też spore zainteresowanie tym sportem. Przepisy ograniczające niebezpieczne techniki zmniejszyły ryzyko urazów, różnorodność technik pozwala jednak na skupienie się na kilku kluczowych i szybkim spróbowaniu swoich sił w konfrontacji.

– Kiedy stworzyłaś własną szkołę?

– Gdzieś między pierwszym a drugim danem (stopniem mistrzowskim)… Przy okazji wyzwoliłam się też z podległości federacyjnej i uzyskałam niezależność. Egzamin na trzeci dan zdany przed komisją międzynarodową potwierdził mój poziom umiejętności i dość skutecznie uciął komentarze w środowisku. W 1999 r. uzyskałam niepodległość! Szkoła Tai Jutsu Jiu Jitsu szybko podjęła współpracę z MOK-iem w Kobyłce – zaczęło się od zorganizowania pierwszych Otwartych Mistrzostw Szkół Jiu Jitsu w Polsce, które zaszczycił soke Krzysztof Kondratowicz, ojciec polskiego jiu jitsu – co było wówczas wielkim wydarzeniem.

– Ten turniej odbywa się do dziś, zawsze w okolicach kwietnia. Czy w tym roku również będziemy mogli kibicować wojownikom na macie?

– Impreza kilka lat temu przerodziła się w dwudniowe wydarzenie: pierwszy dzień to walka wręcz, czyli łączona walka w stójce (z uderzeniami, kopnięciami i rzutami) oraz w parterze (duszenia, dźwignie). Walki są widowiskowe – dopuszczamy do nich przedstawicieli wielu sztuk i sportów walki, jeśli są gotowi przestrzegać przygotowanego specjalnie na tę okoliczność regulaminu walki. Drugiego dnia spotykają się „chwytacze” – rywalizujemy w grapplingu, w odmianie w kimonach oraz bez.

– W tym roku po raz pierwszy czeka nas też dodatkowa atrakcja – gala!

– Owszem – po pierwszym dniu rywalizacji w hali wołomińskiego OSiR-u stanie oktagonalna klatka, w której odbędzie się kilka ciekawych pojedynków w formule MMA, kick boxingu czy karate. Staramy się też o pokazy judo, aikido czy tai chi. Chcemy, aby było to prawdziwe święto sportów walki.

– Mam nadzieję, że będziemy mogli kibicować naszym miejscowym zawodnikom?

– Oczywiście! Wiele lat pracy w Kobyłce przyniosło owoce, które dojrzały w nowych warunkach, w jakich pracujemy od niedawna. Piękna, 300-metrowa sala z pełnym wyposażeniem, zapaśniczą podłogą, workami, zapleczem sanitarnym – to naprawdę pozwala się rozwinąć. W klatce zobaczymy naszych najbardziej utytułowanych zawodników: Mahomeda Tulshaeva, Oskara Ślepowrońskiego, Rafała Terlikowskiego, Islama Bokova. Zapraszamy więc kibiców sportów walki 31 marca i 1 kwietnia do hali wołomińskiego OSiR-u. Emocji z pewnością nie zabraknie!

Jest to czwarty (ostatni) pierwszoligowy turniej eliminacyjny (oficjalne rozgrywki PZPS-u, organizowane przez MWZPS). W turnieju weźmie udział sześć najlepszych zespołów z naszego województwa (Czarni Radom, Wicher Trójka Kobyłka, Plas Warszawa, MOS Wola Warszawa, Metro Warszawa, Wrzos Międzyborów). Podczas zawodów zagra każdy z każdym, by wyłonić zwycięzcę. Po dotychczasowych potyczkach awans ma zapewniony zespół Czarnych Radom. Prowadzony przez trenera Piotra Szymanowskiego Wicher Trójka o punkt wyprzedza Plas Warszawa i między tymi drużynami się rozstrzygnie, kto zagra w turnieju finałowym, a kto będzie musiał starować w barażach o pozostałe miejsca. W finale, który zostanie rozegrany 17-18 marca w Radomiu, wezmą udział cztery kluby. Medaliści mistrzostw Mazowsza zakwalifikują się do mistrzostw Polski.

Aby pomóc młodym zawodnikom Wichru w osiągnięciu sukcesu, zachęcamy wszystkich miłośników siatkówki z Powiatu Wołomińskiego do odwiedzenia hali przy ul. Orzeszkowej w Kobyłce i prosimy w imieniu drużyny o gorący doping.

– Wierzę, że dzięki mobilizacji i koncentracji jesteśmy w stanie wygrać wszystkie mecze. Moi zawodnicy będą świetnie przygotowani i zmotywowani, a gorąca atmosfera na trybunach wyzwoli w nich dodatkowe siły – zapewnia trener Szymanowski.

Dodatkową atrakcją będzie licytacja meczowej koszulki PGE Skry Bełchatów z autografem Bartosza Kurka, który jest reprezentantem kraju i laureatem drugiego miejsca w 77. Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski. Zebrane podczas licytacji pieniądze zostaną przekazane na konto niepełnosprawnego chłopca, Dawida Tomczyka z Kobyłki. Początek licytacji w sobotę o godz. 16.45. Początek turnieju w sobotę o godz. 10.00. Szczegółowy harmonogram gier dostępny będzie na stronie www.wicherkobylka.pl.

Opracowanie Wicher Kobyłka

Sylwia Bujniak, Natalia Panufnik i Paulina Buczek wzięły udział w rozgrywanym w styczniu w Rydze trzecim turnieju rozgrywek EEGBL (Europejskiej Ligi Koszykówki Dziewcząt). W turnieju wystąpiły drużyny z kilku krajów, w tym kadry narodowe: Bułgarii, Litwy, Łotwy; klubowy mistrz Białorusi, dwie kadry regionalne: Kadra Mazowsza i Kadra Pomorza, a także dwie drużyny klubowe: Valmiera z Łotwy i Unia Basket Ostrołęka. Nie zagrały tym razem Monika Radomska i Karolina Poboży, którym trener Kadry Polski zalecił odpoczynek. Dziewczyny przygotowują się do mistrzostw Europy na dwutygodniowym obozie w Szczyrku. Nasze koszykarki stanowiły trzon mazowieckiego zespołu: Natalia została najlepszą zawodniczką drużyny, Sylwia została nominowana przez wszystkich trenerów do najlepszej piątki zawodników całego turnieju.

– Sylwia zagrała rewelacyjnie, dawno nie widziałem jej w takiej formie, była skuteczna w każdym elemencie gry. Natalia, pomimo dość przeciętnego jak na koszykarkę wzrostu, była najlepszą zawodniczką pod koszem, skutecznością zbiórek bijąc na głowę zawodniczki dużo od niej wyższe – relacjonuje Piotr Dąbrowski, drugi trener Kadry Mazowsza, który na co dzień pracuje nad rozwojem dziewcząt w UKS Huragan Wołomin. Nasze koszykarki grały między innymi z gospodyniami – reprezentacją Łotwy, Litwy, kadrą Pomorza. Nieco dziwny system rozgrywek, w którym każda drużyna spośród ośmiu zgłoszonych rozgrywa pięć meczów, spowodował, że pomimo zaledwie jednego przegranego meczu mazowszanki znalazły się na trzecim miejscu.

Łukasz Rygało

Kurs poprowadził sędzia główny i sekretarz Polskiej Federacji Tang Soo Do Marek Czapka. Szkolenie obejmowało całość funkcjonowania sędziego podczas zawodów tej koreańskiej sztuki walki. Konkurencje rozgrywane na turniejach to między innymi formy tradycyjne, pokazy z bronią, łamanie desek, walki przerywane (semi contakt), walki ciągłe (lowkick). Szkolenie składało się z dwóch części: część teoretyczna odbyła się w sali konferencyjnej Urzędu Miasta w Zielonce, miała na celu zapoznanie przyszłych sędziów z regulaminem sportowym PF TSD; część praktyczna polegała na przećwiczeniu nowo zdobytych umiejętności podczas prawdziwych walk i odbyła się w sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej nr 1 w Zielonce.

– Szkolenie przygotowane przez ośrodek Tang Soo Do w Zielonce przebiegło bardzo sprawnie i jest przejawem wysokiego profesjonalizmu Mazowieckiego Centrum Tang Soo Do. Chciałem poinformować, że ośrodek stara się o organizację Pucharu Polski Tang Soo Do. Będzie to już druga edycja tej imprezy. Rok temu w Pucharze Polski, który odbył się w Przysusze (koło Radomia), wzięło udział 150 zawodników z całego kraju, reprezentujących przekrój niemal wszystkich rodzajów sztuk walk, takich jak karate, taekwondo, kick boxing i kung-fu – powiedział Marek Czapka.

Chcielibyśmy podziękować Urzędowi Miasta w Zielonce za wsparcie w organizacji naszego szkolenia. Więcej informacji na stronie http://tsd-zielonka.manifo.com.

Michał Majewski – prezes Mazowieckiego Centrum Tang Soo Do

W pierwszej kolejności na korty wyszli najmłodsi. Pod nieobecność lidera Błażeja Krawczyka (narty jednak wygrały) gry między czterema zawodnikami były szalenie zacięte. Ostatecznie po wygraniu trzech meczów (wszystkie trzysetowe) kategorię wygrał Kamil Kosieradzki przed Kubą Niemirskim i Bartkiem Kaliszewiczem. Czwarte miejsce zajął Artur Cholewski, który już niedługo dobierze się do skóry starszym kolegom. W kategorii klas 4-6 szkół podstawowych więcej stawiło się chłopców – dziewczęta niezmiennie zapraszamy do gry. Po długich pojedynkach wygrała Kasia Wróblewska – nic nowego, jeszcze nie znalazła mocniejszej zawodniczki w swojej kategorii. Drugie miejsce zajęła robiąca ogromne postępy Weronika Górniak, trzecie Iza Gierat. Wśród chłopców najlepszy był Mateusz Sadowski, który wyprzedził Kubę Zdrojewskiego i Mateusza Całkę. Lider Jeremiasz Górniak tym razem musiał się zadowolić najbardziej znienawidzonym przez sportowców miejscem czwartym. Mimo czwartego miejsca utrzymał prowadzenie w Grand Prix.

W kategorii szkół gimnazjalnych, podobnie jak w klasach 4-6, dominuje jedna zawodniczka – Ola Rudnicka. Jeszcze ani razu nie przegrała i tym razem też nie dała szans rywalkom, nie oddając nawet seta. Druga była Agata Kietlińska, która – mimo że późno przystąpiła do cyklu – szybko pnie się w klasyfikacji generalnej. Trzecie miejsce zajęła Iza Małczuk z sąsiednich Marek. U chłopców historyczne (bo pierwsze, ale pewnie nieostatnie) zwycięstwo odniósł Tomek Mądry, wyprzedzając Kubę Orzęckiego i Patryka Rogulskiego. W klasyfikacji generalnej wciąż prowadzi Kuba Orzęcki przed Patrykiem i Tomkiem.

Po rozgrywkach kategorii gimnazjum rozegraliśmy gry podwójne w kategorii szkół podstawowych i gimnazjów. I tu też po raz pierwszy wygrała para Mądry/Żochowski przed deblem Góra/Kamiński i dziewczętami Kasią Wróblewską i Izą Gierat.

Następnie do walki stanęli zawodnicy w trzech kategoriach open. Panie amatorki stawiły się cztery – wygrała grająca po raz pierwszy w Ząbkach Iwona Łepkowska przed Ewą Gierat i Asią Mądry. W generalce prowadzi Ewa, przed Asią i Magdą Cholewską, która w tym turnieju była czwarta. 19 zawodników rywalizowało w kategorii troszkę mniej zaawansowanych amatorów. Przybył po raz pierwszy i od razu wygrał Krzysztof Łopusiewicz, pokonując w finale lidera Irka Wróblewskiego i coraz mocniejszego Mateusza Dąbrowskiego. W klasyfikacji prowadzi Irek Wróblewski przed Darkiem Gieratem i Mateuszem Dąbrowskim.

W zawodach amatorów zaawansowanych wygrał Łukasz Orzęcki przed Piotrkiem Jerominem i grającą z chłopakami Honoratą Nowak. Łukasz po tym zwycięstwie zajmuje w generalce drugie miejsce, tracąc do lidera Jacka Sadrzaka już tylko cztery punkty. Trzecie miejsce zajmuje również dzisiaj nieobecny Marcin Piekarniak.

Na deser gry podwójne open. Po trzysetowym finale pierwsze miejsce zajęła para Łukasz Orzęcki/Marek Krawczyk przed Irkiem Wróblewskim i Darkiem Gieratem. Trzecią pozycję zajęli Tomasz Klawiński wraz z Krzyśkiem Tatajem. W klasyfikacji generalnej prowadzi para Orzęcki/Krawczyk przed parą Wróblewski/Gierat i parą Sadrzak/Piekarniak.

Podczas dekoracji miało miejsce miłe dla mnie zdarzenie – z rąk dyrektora ząbkowskiego MOSiR-u Jacka Romańczuka otrzymałem piękną statuetkę w podziękowaniu za rozwój badmintona w Ząbkach. Oczywiście nie jest to tylko mój sukces – na ten rozwój wpływ miało wiele osób. Dziękuję Jackowi Romańczukowi za zakup sprzętu, za pomalowanie boisk, zakup pucharów, lotek, nagród. Dziękuję panu Karolowi Małolepszemu za udostępnienie i przygotowanie sali, w której odbywają się zawody. Dziękuje panu Józiowi Doli za pomoc w organizacji oraz pani Małgosi Piatkowskiej i panu Jackowi Nikielowi za współprowadzenie turniejów.

Za nagrody dziękuję firmom PKP CARGO SA, Pramerica i firmie RSL, która jest też sponsorem części nagród na zakończenie cyklu rozgrywek. Zapraszam na kolejny turniej, który odbędzie się 11 lutego 2012 r. Do zobaczenia!

Marek Krawczyk

– Rok 2011 to dużo zmian w funkcjonowaniu sportu w Kobyłce. Zmiany te dotyczą między innymi sekcji kick boxingu i boksu. Proszę powiedzieć, jak i gdzie obecnie funkcjonujecie?

– Zmieniła się przede wszystkim nasza baza lokalowa i warunki, w jakich obecnie trenujemy. Mamy profesjonalne wyposażony obiekt przystosowany do sportów walki. Przenieśliśmy się z MOK-u do nowej lokalizacji przy ul. Ręczajskiej 24, gdzie do naszej dyspozycji jest między innymi ring, gruszki poddaszkowe, worki i wiele innych przyrządów treningowych. Na parterze obiektu znajduje się siłownia MKS Wicher prowadzona przez wybitnego trenera Stanisława Bielewicza, z której korzystać mogą również zawodnicy naszej sekcji.

– A jak wyglądał miniony rok pod względem osiągnięć?

– Od stycznia 2011 r. jestem trenerem Kadry Narodowej juniorów w formule Kick Light. Powołanie jest tu na rok i w tym roku ponownie zostałem powołany do prowadzenia kadrowiczów.

– Czy nie odbywa się to ze szkodą dla naszego lokalnego klubu?

– Raczej przeciwnie. Będąc trenerem Kadry Narodowej po pierwsze sam podnoszę swoje umiejętności i wiedzę, poza tym nawiązuję również kontakty z trenerami i klubami nie tylko z kraju, ale również z zagranicy.

– Czy w Kadrze Narodowej oprócz trenera z Kobyłki znajdują się również zawodnicy z tego klubu?

– Tak, w kadrze mamy trzech naszych zawodników klubowych: Marcin Krawczyk w kadrze seniorów, Kamil Ruta w juniorach i Dawid Durma w kadetach.

– Czy kadra pod Pana okiem odniosła już znaczące sukcesy?

– W lutym 2011 r. podczas Pucharu Europy w Mediolanie Paula Sobierajska i Kamil Ruta zdobyli dwa Puchary Europy. We wrześniu podczas Mistrzostw Europy w Lignano we Włoszech nasi kadrowicze zdobyli dwa tytuły mistrza Europy, dwa wicemistrza Europy i trzy brązowe medale. Nasz klub MKS Wicher zdobył w 2011 r. ponad 100 medali, z czego za najwartościowsze, oprócz tych wcześniej wymienionych uznajemy dwa tytuły mistrza Polski w formule K-1, złote medale w low kicku, brązowy medal w light contact, złoto i brąz, trzy puchary świata, międzynarodowy puchar w low kicku i wiele, wiele innych.

– To już historia, a co przed nami?

– Może jednak nawiążę jeszcze do tej historii. Zarówno ubiegłoroczne zawody, jak i nasi zawodnicy byli w ubiegłym roku opisani w Kronice Sportu. A co do roku bieżącego, to zapowiada się on nie mniej pracowicie, jak rok miniony. Już dziś mamy zaplanowane liczne zagraniczne starty w imprezach takich, jak Otwarte Mistrzostwa Słowacji, które odbędą się w lutym. Chcemy wystartować w kilku Pucharach Świata: w Innsbrucku (Austria), w Szeged (Węgry), w Moskwie (Rosja) oraz we wrześniu na Mistrzostwach Świata na Słowacji, w Bratysławie i w wielu innych turniejach w Polsce. Nasz udział w zawodach często nie byłby możliwy bez pomocy naszych sponsorów. Tu szczególne podziękowania kieruję do właścicieli naszych lokalnych firm: Caffe Rondo, Imperf, Multi Medica, Albud, Dom Wina, Whiski i Koniaku „Konkurencja” oraz do Urzędu Miasta w Kobyłce.

17 grudnia 2011 r. odbyła się IV Praska Gala Boksu, na której zorganizowano pięć pojedynków pomiędzy czołowymi polskimi pięściarzami. W jednym z nich mieszkaniec Ząbek, 22-letni Wojciech Sobierajski, zmierzył się z doświadczonym Michałem Łoniewskim z Elbląga. Walka ta była rewanżem za starcie na październikowych Młodzieżowych Mistrzostwach Polski, na których w ćwierćfinale, po kontrowersyjnej decyzji sędziów, zwycięzcą został ogłoszony Łoniewski. Elblążanin wielokrotnie stawał już na podium Mistrzostw Polski, zdobywając medale. Tym razem sędziowie nie mieli wątpliwości, kto jest lepszy. Od samego początku dominował obdarzonymi lepszymi warunkami fizycznymi Sobierajski. Dzięki dłuższemu zasięgowi rąk trzymał rywala na dystans. Boksując głównie ciosami prostymi, nie pozwalał mu do siebie podejść, a dobrze pracując nogami, unikał chaotycznych ataków rywala. Walka stała na wysokim poziomie technicznym, obydwaj pięściarze pokazali duże umiejętności. Gdy przy ogłaszaniu werdyktu w górę powędrowała ręka Sobierajskiego, licznie zgromadzona widownia nagrodziła zawodników brawami.

Wojciech Sobierajski trenuje na co dzień w klubie Fenix Warszawa, jego trenerem jest Hubert Migaczew. Mimo młodego wieku zdobywał już pierwsze miejsca w takich zawodach, jak ogólnopolski turniej Grand Prix PZB, międzynarodowy turniej im. Polusa, turniej Niepodległościowy czy puchar Fenixa. Najbliższą walkę stoczy w eliminacjach do Mistrzostw Polski Seniorów 2012. Eliminacje odbędą się w Karlinie 2-5 marca.