Mimo iż powstanie upadło i nie doprowadziło do wyzwolenia, świętujemy rocznicę jego wybuchu – gdyż jest to rocznica aktu pokazującego siłę polskiego ducha, który nie traci swojej tożsamości nawet pod obcym zaborem. Było to jedno z największych polskich powstań – w jego trakcie stoczono ponad tysiąc bitew i potyczek. Chociaż ulegliśmy sile mocarstwa, a następnie dziesiątki tysięcy Polaków dotknęły represje i wywózki na Sybir, tysiące naszych rodaków wyemigrowało, wielu zginęło, a ziemie polskie zaborca zaczął ze zdwojoną siłą rusyfikować – to jednak i tę przegraną Polacy zdołali przekuć na pewną korzyść – romantyczne wiersze zamienili na pracę organiczną. Mimo konfiskaty majątków i dotkliwej cenzury Polacy pracowali nad kształtem gospodarczym i kulturowym Polski, choć nie było jej na mapach. Dzięki temu naród przetrwał i doczekał wyzwolenia.

W Wołominie pamiętamy o wysiłku zbrojnym sprzed półtora wieku i doceniamy wiarę naszych dziadów w siłę, wytrwałość i wartość narodu. W niedzielę 29 stycznia o godz. 13.00 w kościele św. Józefa Robotnika odprawiono uroczystą mszę św. upamiętniającą 149. rocznicę wybuchu powstania. Na uroczystość zapraszał burmistrz Wołomina Ryszard Madziar i proboszcz parafii Jacek Pawlicki. Po nabożeństwie przedstawiciele 10 organizacji kombatanckich i emeryckich, poczty sztandarowe oraz harcerze z ZHP Wołomin i Zielonych Diabłów przeszli do miejsca upamiętniającego Bohaterów Powstania Styczniowego oraz złożyli kwiaty.

– Jako, że harcerstwo to nie tylko wspaniała przygoda, ale także służba, nasi harcerze uczestniczą we wszystkich świętach państwowych, reprezentując kombatantów i od wielu już lat nosząc ich sztandary. Jednym z podstawowych celów, jakie ZHP promuje w swej działalności, jest nauka patriotyzmu młodych ludzi – powiedział Sławomir Stańczak, instruktor w stopniu przewodnika w 56. Specjalnościowej Drużynie Harcerskiej „Zielone Diabły” z Wołomina. – Uczestnictwo w 149. rocznicy powstania styczniowego jest dobrą formą pokazania młodzieży, że nie powinno się zapominać o przeszłości, idąc w przyszłość. Wierzę, że każdy harcerz, mogący pomagać w organizacji owych obchodów, czuje dumę, czuje, że robi coś wartościowego, że solidaryzuje się z ludźmi, dzięki którym żyjemy teraz w wolnym państwie. – I dodał: – Nierzadko kazania zawierające w sobie masę historii są dodatkową lekcją uzupełniającą wiedzę zdobytą w szkole. Trud włożony przez tych młodych ludzi, stojących na baczność pod pomnikiem i ze sztandarami jest godnym sposobem oddani czci poległych, którzy zginęli za Polskę w 1863 r.

Za rok obchodzić będziemy 150. rocznicę jednego z najważniejszych powstań Polaków – jest czas, by do tej okrągłej rocznicy dobrze się przygotować, by uczcić godnie wysiłek naszych przodków.

Janina Stasiszyn

Piosenki ukraińskie chwytają za serce słowami i melodią. Co ciekawe, mają sporo wspólnego z ludową twórczością z Polski. Często nasze narodowe piosenki czy kolędy są dokładną repliką tekstów ukraińskich. Jak twierdzą Jerzy Bartmiński i Tomasz Rokosz z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, „Kolędy te mają prawie taką samą melodię, a w niektórych swoich fragmentach teksty polski i ukraiński są sobie bardzo bliskie w sferze motywów, fraz zdaniowych i poszczególnych słów”. Widać to choćby w tekstach: „Chrystus się rodzi, nas oswobodzi…” (wersja polska) i „Chrystos rodywsia, Boh wopłotywsia…” (ukraińska). Takich przykładów jest cała masa. Tradycja i kultura polska i ukraińska co pewien czas się spotykają, są do siebie podobne. Może właśnie dlatego ukraińskie melodie tak trafiają w gusta Polaków.

Podobieństw i różnic w obu tradycjach ludowych będziemy mogli się doszukać już 2 lutego w hali widowiskowo-sportowej w Radzyminie. Zaproszony na koncert zespół muzyczny Lubystok powstał w 2003 r. w Krzemieńcu na Ukrainie. Pięć pań, które tworzą tę grupę muzyczną, aktywnie działa przy Szkole Muzycznej w Krzemieńcu. Dwie z pań ukończyły konserwatorium muzyczne, a pozostałe są po uniwersytetach muzycznych, tak że specjalistycznego wykształcenia trudno członkiniom zespołu odmówić. W swoim repertuarze zespół posiada piosenki ludowe oraz kolędy ukraińskie i polskie. Lubystok na terenie Ukrainy koncertuje na różnego typu imprezach kulturalnych, okolicznościowych i folklorystycznych. Zespół występuje także poza granicami Ukrainy – odbywa trasy koncertowe w Polsce, Niemczech, Austrii oraz we Włoszech.

Warto przyjść i zasłuchać się w romantycznych, jak i pełnych werwy piosenkach Ukrainy. Może pod wpływem tej muzyki część słuchaczy zechce poznać bliżej ten kraj, przyjrzeć się kapiącym złotem kopułom cerkwi, niebieskim ścianom domów, zasmakować w blinach, poznać prawdziwych kozaków. Magia Ukrainy działa.

Sylwia Kowalska

Celem konkursu było promowanie oraz informowanie o produktach rolnych i żywnościowych, metodach ich produkcji, a także systemach jakości produktów rolnych i żywnościowych. W konkursie wzięły udział Koła Gospodyń Wiejskich całego województwa mazowieckiego. Na konkurs wpłynęły 24 prace. Komisja Konkursowa powołana przez dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Warszawie dokonała przeglądu prac i przyznała nagrody, a 20 grudnia 2011 r. nastąpiło ogłoszenie jego wyników. I miejsce zajęła pani Marianna Kosińska z Koła Gospodyń Wiejskich w Równem za „Pierożki z kaszy i kurek”, która wygrała dla swojego KGW nagrodę rzeczową – wieloczynnościowy robot kuchenny.

Przewodnicząca Koła Gospodyń Wiejskich w Równem i jednocześnie sołtys wsi Równe – pani Hanna Wronka podkreśliła, że jest to już kolejne zwycięstwo Sołectwa Równe, ponieważ kilka miesięcy wcześniej sołectwo uznane zostało za najaktywniejsze na Mazowszu w konkursie organizowanym przez Wojewodę Mazowieckiego i Marszałka Województwa Mazowieckiego. Przewodnicząca KGW złożyła podziękowania Mariannie Kosińskiej za przystąpienie do konkursu oraz gratulacje za wysoki kunszt kulinarny, co przyczyniło się do zdobycia najwyższej oceny w tym konkursie.

Zajęcie I miejsca w konkursie o zasięgu wojewódzkim jest niewątpliwie promocją miejscowości Równe, Gminy Strachówka i zarazem całego Powiatu Wołomińskiego.

Po raz pierwszy Powiat Wołomiński powitał Nowy Rok tak wielkim wydarzeniem artystycznym.

W programie koncertu znalazły się kolędy łacińskie, włoskie, francuskie, angielskie i ukraińskie w oryginalnej wersji językowej, jak również wiązanka najpiękniejszych kolęd polskich. Zabrzmiały one przepięknie w bajkowej scenerii ozdobionego kolorowymi światłami głównego ołtarza bazyliki. Głosy artystów znakomicie skomponowane pod względem barwy i brzmienia ubogaciły aranżacje na skrzypce, flet i fortepian autorstwa Adama Sychowskiego. Całość poprowadził znany dziennikarz, komentator radiowy i telewizyjny Wojciech Gąssowski.

Wśród licznie zebranej publiczności, która wypełniła po brzegi bazylikę mniejszą nie zabrakło przedstawicieli władz samorządowych gmin naszego powiatu na czele ze starostą wołomińskim Piotrem Uścińskim, który złożył serdeczne życzenia noworoczne mieszkańcom ziemi wołomińskiej. Specjalne podziękowania od dziekana ks. Jana Andrzejewskiego odebrali organizatorzy: Starostwo Powiatowe w Wołominie oraz Andrzej Zbyszyński i Wojciech Bardowski. W imieniu wszystkich zgromadzonych ks. proboszcz wyraził nadzieję, że tegoroczny koncert kolęd zostanie na stałe wpisany w kalendarz wielkich wydarzeń artystycznych naszego powiatu, a przyszłoroczna edycja przerodzi się w Międzynarodowy Festiwal Kolęd.

Było to wydarzenie kulturalne na bardzo wysokim poziomie, godne barokowej bazyliki. – Rozpoczęliśmy rok szczęśliwie, dostojnie i po mistrzowsku, a udział licznie zgromadzonych słuchaczy świadczy o potrzebie witania również w ten sposób Nowego Roku w naszym powiecie – powiedział wicestarosta Konrad Rytel.

Tych, którzy nie mieli okazji uczestniczyć w noworocznym koncercie, zapraszamy 15 stycznia do kościoła Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce na godz. 18.45.

Redakcja

Ale SK Bank to nie tylko historia i tradycja, to również symbol sukcesu. Bank, który w okresie przemian ustrojowych w naszym kraju był lokalną placówką finansową, dziś jest bankiem ogólnokrajowym, a jego notowania ciągle idą w górę. W tym roku wprowadził na rynek papierów wartościowych Catalyst swoje akcje.

Przez lata działalności bankowej, ale również społecznej, kulturalnej i charytatywnej SK Bank zyskał wielu przyjaciół, którzy stali się, jak mówiono podczas spotkania, jedną rodziną. Rodziną, która się wspiera w troskach i radościach. Temat tej rodzinnej atmosfery przewijał się przez niemal wszystkie wypowiedzi.

Nie sposób wymienić wszystkich członków tej wielkiej rodziny, którzy skorzystali z zaproszenia, ale wśród przybyłych zauważyliśmy oprócz starostów, burmistrzów i wójtów również Jacka Sasina – posła na Sejm RP, Ivana Del Vechi – ambasadora Chorwacji, Krzysztofa Pietraszkiewicza – prezesa Związku Banków Polskich, Jerzego Różyńskiego – prezesa Zarządu Krajowego Związku Banków Spółdzielczych i wielu, wielu innych.

Jan Bajno – prezes Zarządu SK Banku – zwracając się do uczestników uroczystości, podsumował działalność placówki: – Nie byłoby SK Banku, gdyby nie było Was, Drodzy Klienci, Przyjaciele i Sympatycy – mówił. Elżbieta Kubuj – wiceprezes Zarządu – podkreśliła rolę, jaką w rozwoju firmy odegrał jej prezes Jan Bajno: – W drogę do wielkiego sukcesu ruszyła zaledwie garstka ludzi, z prezesem Janem Bajno na czele – mówiła w krótkim wystąpieniu wiceprezes SK Banku Elżbieta Kubuj. – Nasz sukces byłby niemożliwy bez ludzi, którzy ten bank tworzyli i tworzą, czyli bez Was – mówiła, kierując uwagę na kadrę banku.

Nie obyło się bez licznych odznaczeń branżowych dla załogi. Ale nie tylko oni zostali tego wieczoru wyróżnieni. Niewątpliwą nowością wieczoru były statuetki opracowane specjalnie na okoliczność tej jubileuszowej uroczystości, które wręczono 52 osobom. Były też kwiaty, tort okolicznościowy i… koncert gwiazdy wieczoru – Urszuli.

Teresa Urbanowska

W walce wieczoru 26-letni zawodnik wagi lekkiej Krzysztof „Skorpion” Cieślak (18-2, 5 KO) w ośmiorundowym pojedynku pokonał na punkty Gruzina Bekę Sedjaię (27-16-1, 9 KO) wynikiem 78-75. Walka miała dość emocjonujący przebieg pomimo ostrożnej taktyki przyjętej przez Skorpiona, który przez cały czas kontrolował sytuację. Gruzin był twardym, ale technicznie gorzej przygotowanym przeciwnikiem, trudność stanowił jego niekonwencjonalny styl. Po ostrożnym rozpoznaniu w pierwszej rundzie drugą ostro rozpoczął Sadjaia, jednak Cieślak ostudził jego zapały potężnym lewym sierpowym, po czym już do końca dyktował przebieg walki. Dwie kolejne rundy pokazały, że Skorpion znalazł skuteczną metogę na Sadjaię – sierpowe w półdystansie i szybkie schodzenie w prawą stronę dawały nadzieję na zakończenie pojedynku przed czasem. Gruzin dopiero w ostatniej rundzie postawił wszystko na jedną kartę i ostro ruszył do ataku, wygrywając rundę, jednak Cieślak wygrał cały pojedynek 78-75. Po walce Skorpion przyznał, że spodziewał się łatwiejszego zwycięstwa w efektowniejszym stylu, jednak Gruzin był bardzo „niewygodny” i pomimo kilku naprawdę mocnych i celnych ciosów zabrakło wykończenia.

Łukasz Rygało

Ania tańczyła z Gwiazdami już po raz dziewiąty. Zatańczyła w pierwszej edycji. Doszła wówczas do finału z Witoldem Pasztem, zajmując drugie miejsce. Odgrażała się po programie, że już więcej nie będzie brała w nim udziału… stało się jednak inaczej. Na szczęście dla widzów i chyba dla siebie samej zmieniła zdanie i mogliśmy ją podziwiać z małymi przerwami i różnym powodzeniem w sumie przez dziewięć z 13 edycji.

Zakończona w minioną niedzielę 13. edycja dostarczyła wielu emocji sympatykom tańca towarzyskiego. Produkcja zaprosiła wiele niezwykle barwnych gwiazd, ale i część tancerzy biorących udział w programie za takie gwiazdy z powodzeniem można już uznać. Jedną z nich jest bez wątpienia Anna Głogowska i to, że para Kuszewski-Głogowska otrzymywała po każdym odcinku tak dużo SMS-ów, to w równiej mierze zasługa Kacpra, jak i Ani. ? Jestem miło zaskoczona ilością osobistych SMS-ów, jakie otrzymałam po finale. Jest ich tak dużo, że nie dałam rady jeszcze wszystkich odczytać. Ale będę sukcesywnie na nie odpowiadała. Zajmie mi to czas pewnie do stycznia ? opowiada Anna Głogowska. Dla niej miniona niedziela była nie tylko dniem, w którym odbył się finał programu ?Taniec z Gwiazdami?. ? Moja babcia Bola właśnie w tym dniu obchodziła swoje 96. urodziny. Z tego też powodu to zwycięstwo cieszy mnie jeszcze bardziej, bo babcia kibicowała mi od pierwszej edycji w sposób szczególny. Bardzo się interesowała tym programem. Sama nie potrafi wysyłać SMS-ów, więc przekazywała pieniądze różnym osobom, w zamian żądając wysyłania na jej oczach SMS–ów na parę, w której tańczyłam. Od początku tej edycji, choć ma już niewiele sił, na bieżąco śledziła, co się dzieje w programie. Tak było również w niedzielę. Cieszę się więc, że mogłam jej sprawić prezent urodzinowy w postaci wygranej ? opowiada.

W trakcie trwania programu i wielu prób, niespełna miesiąc wcześniej, w Zielonce odbyły się dwudniowe Krajowe Mistrzostwa w Tańcu Towarzyskim klas B i A, których Ania wraz z Marcinem Wrzesińskim i ich klubem Brawura Dance była jednym z organizatorów. Pomimo związanych z programem prób znalazła czas, aby przyjechać do Zielonki na odprawę wolontariuszy. Pomagała, rejestrując startujące pary, a wieczorem sama jako wolontariuszka wystąpiła w kilku pokazach podczas sobotniej Gali Tanecznej (5 listopada), tańcząc z Caro Dance i do muzyki Marcina Wyrostka w duecie z Janem Klimentem. ? Korzystając z okazji, chciałabym od siebie podziękować wszystkim, którzy włączyli się w organizację tych Mistrzostw: Piotrowi Uścińskiemu ? staroście wołomińskiemu, Konradowi Rytlowi ? wicestaroście, Andrzejowi Zbyszyńskiemu, Marcinowi Wrzesińskiemu, Zbyszkowi i Beacie Grabińskim, Teresie Urbanowskiej. Bez waszego zaangażowania tych mistrzostw by nie było ? mówi Ania, kończąc rozmowę z nami. Warto też pamiętać, że osób, które bezinteresownie uświetniły ten turniej, było więcej ? jedną z nich był Piotr Gąsowski.

 Redakcja